Θέρεμιν

 

Η Ηχώ του Αιθέρα: Από το Μέλλον στη Σιωπή

Το 1920, ο κόσμος πίστεψε πως η μουσική απελευθερώθηκε από την ύλη. Το «Αιθερόφωνο» του Λεβ Τερμέν δεν ήταν απλώς μια εφεύρεση· ήταν μια υπόσχεση. Για πρώτη φορά, ο άνθρωπος δεν χρειαζόταν να χτυπήσει μια χορδή ή να πιέσει ένα πλήκτρο. Χρειαζόταν μόνο να «χαϊδέψει» το κενό, να δώσει σχήμα στον αόρατο ηλεκτρομαγνητισμό, σαν ένας γλύπτης που δουλεύει με πηλό από αέρα. Το Όργανο του Αιώνα Όταν η RCA αγόρασε τα δικαιώματα το 1929, το όραμα ήταν μεγαλειώδες: «Ένα θέρεμιν σε κάθε σπίτι». Πίστευαν ότι θα αντικαθιστούσε το πιάνο, ότι κάθε αστική οικογένεια θα γέμιζε το σαλόνι της με αυτούς τους απόκοσμους, λυρικούς ήχους που έμοιαζαν με ανθρώπινη φωνή από άλλο πλανήτη. Οι πρωτοπόροι της εποχής το ονόμασαν «το όργανο του αιώνα», βλέποντας σε αυτό την απόλυτη ένωση επιστήμης και τέχνης. Η Πτώση στην Αφάνεια Όμως, το μέλλον αποδείχθηκε πιο σκληρό από τις προσδοκίες. Δύο εχθροί έστειλαν το θέρεμιν στο περιθώριο: Η Μεγάλη Κρίση: Η οικονομική κατάρρευση του 1929 μετέτρεψε ένα όργανο των 220 δολαρίων σε μια απρόσιτη πολυτέλεια. Η Τρομακτική Δυσκολία: Ο κόσμος συνειδητοποίησε γρήγορα πως το να παίζεις μουσική «στον αέρα» απαιτεί μια πειθαρχία σχεδόν υπεράνθρωπη. Χωρίς κανένα σημείο επαφής, το θέρεμιν δεν συγχωρούσε το παραμικρό τρέμουλο, την παραμικρή ανάσα. Έτσι, από τα σαλόνια των σπιτιών, το