SHAMISEN – ΤΟ ΛΑΟΥΤΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΧΟΡΔΕΣ

 

Αν το Koto είναι η ηρεμία, το Shamisen (三味線) είναι το πάθος. Είναι το όργανο του θεάτρου Kabuki, των Geisha και των λαϊκών πανηγυριών.

2.1 ΙΣΤΟΡΙΚΟ: Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ

Το Shamisen κατάγεται από το κινεζικό sanxian, το οποίο πέρασε από τα νησιά Okinawa (ως sanshin) και έφτασε στην ηπειρωτική Ιαπωνία τον 16ο αιώνα. Οι Ιάπωνες αντικατέστησαν το δέρμα φιδιού (που χρησιμοποιούσαν οι Κινέζοι) με πιο ανθεκτικά δέρματα, δημιουργώντας έναν πιο επιθετικό και κρουστικό ήχο.

2.2 ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ

Το Shamisen αποτελείται από τρία κύρια μέρη: το Sao (λαιμός), το Dou (σώμα) και τις χορδές.

• Το Σώμα (Dou): Είναι ένα τετράπλευρο πλαίσιο από ξύλο (συνήθως από μουριά ή τριανταφυλλιά). Καλύπτεται και από τις δύο πλευρές με δέρμα.

• Το Φαινόμενο Sawari: Το Shamisen έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό κατασκευής. Η πρώτη χορδή (η πιο χοντρή) δεν ακουμπάει πλήρως στον πάνω καβαλάρη. Αυτό προκαλεί μια ελαφριά δόνηση (βούισμα) που ονομάζεται Sawari. Οι Ιάπωνες θεωρούν αυτόν τον "θόρυβο" απαραίτητο για την ομορφιά του οργάνου.

• 
  
  Το Πλήκτρο (Bachi): Το Shamisen δεν παίζεται με τα δάχτυλα, αλλά με ένα τεράστιο πλήκτρο σε σχήμα βεντάλιας. Ο μουσικός χτυπάει ταυτόχρονα τη χορδή και το δέρμα του οργάνου, μετατρέποντας το Shamisen σε ένα υβρίδιο έγχορδου και κρουστού.

---

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ (ΔΟΣΗ 1)

• WILLIAM P. MALM, TRADITIONAL JAPANESE MUSIC AND MUSICAL INSTRUMENTS, KODANSHA INTERNATIONAL, 2000.

• HENRY JOHNSON, THE KOTO: A TRADITIONAL INSTRUMENT IN CONTEMPORARY JAPAN, HOTEI PUBLISHING, 2004.

• LINDA FUJIE, MUSIC IN JAPAN: EXPERIENCING MUSIC, EXPRESSING CULTURE, OXFORD UNIVERSITY PRESS, 2004.

• K. TANABE, JAPANESE MUSICAL INSTRUMENTS, TOKYO, 1964.

ΤΟ ΛΑΟΥΤΟ (LUTE)

Το Shamisen ταξινομείται ως λαούτο. Αυτό σημαίνει ότι έχει ένα διακριτό «μπράτσο» (λαιμό) που προεξέχει από το κυρίως σώμα (αντηχείο), όπως η κιθάρα ή το μπουζούκι.

• Η Κατασκευή: Το σώμα του είναι ένα τετράγωνο πλαίσιο καλυμμένο με δέρμα, και ο λαιμός του είναι μακρύς και λεπτός, χωρίς τάστα (frets).

• Ο Ήχος: Είναι πολύ πιο «ξερός» και επιθετικός. Επειδή ο μουσικός χτυπάει τη χορδή με ένα τεράστιο πλήκτρο (Bachi), το όργανο λειτουργεί ταυτόχρονα ως έγχορδο και ως τύμπανο.

• Το Παίξιμο: Ο μουσικός σέρνει τα δάχτυλά του πάνω στον λείο λαιμό, δημιουργώντας συνεχή ολίσθηση του ήχου (glissando).