Το ΜΙΤΖΟΥΪΖ (MIJWIZ) είναι ένα από τα πιο αρχέγονα και συναρπαστικά πνευστά όργανα της
.jpeg)
Μέσης Ανατολής, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη μουσική παράδοση των Βεδουίνων και των αγροτικών πληθυσμών της Λεβαντίνης (Ιορδανία, Συρία, Λίβανος, Παλαιστίνη). Το όνομά του στα αραβικά σημαίνει «διπλός» ή «ζευγαρωμένος», γεγονός που περιγράφει την ίδια την κατασκευή του.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ
Το Μίτζουιζ δεν είναι ένα όργανο για μοναχικούς στοχασμούς. Είναι το όργανο του Dabke (του
παραδοσιακού χορού) και των γάμων. Ο ήχος του είναι:
Δυνατός και διαπεραστικός: Έχει μια τραχιά, «ρινική» χροιά που θυμίζει γκάιντα.Συνεχής: Ο παίκτης χρησιμοποιεί την τεχνική της κυκλικής αναπνοής, εισπνέοντας από τη μύτη ενώ ταυτόχρονα πιέζει τον αέρα έξω από τα μάγουλά του, ώστε ο ήχος να μην σταματά ποτέ.
Διφωνικός: Καθώς αποτελείται από δύο σωλήνες, ο ένας συνήθως κρατά έναν σταθερό ισοκράτη (drone) ενώ ο άλλος παίζει τη μελωδία, ή παίζουν και οι δύο την ίδια μελωδία με μικροδιαφορές στο κούρδισμα, δημιουργώντας έναν πλούσιο, «τρεμουλιαστό» ήχο.
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΑΛΑΜΙΟΥ
Η κατασκευή του Μίτζουιζ είναι μια παραδοσιακή χειροτεχνία που βασίζεται αποκλειστικά σε φυσικά υλικά.
1. Η Επιλογή του Υλικού
Χρησιμοποιούνται δύο καλάμια (bamboo ή reed) του ίδιου μήκους και διαμέτρου. Τα καλάμια πρέπει να είναι ώριμα και ξερά, ώστε να έχουν τη σωστή σκληρότητα για την παραγωγή καθαρού ήχου.
2. Οι Σωλήνες (Sibs)
Μήκος: Συνήθως κυμαίνεται από 15 έως 25 εκατοστά.
Τρύπες: Κάθε σωλήνας έχει συνήθως 5 ή 6 τρύπες για τα δάχτυλα. Οι τρύπες ανοίγονται με πυρακτωμένο σίδερο για να μην σχιστεί το καλάμι. Είναι κρίσιμο οι τρύπες και στους δύο σωλήνες να είναι ευθυγραμμισμένες με ακρίβεια χιλιοστού.
3. Τα Επιστόμια (Reeds / 'Usfur)
Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της κατασκευής.
Στο πάνω μέρος κάθε σωλήνα προσαρμόζεται ένα μικρότερο, λεπτότερο καλάμι που λειτουργεί ως γλωσσίδι.
Ο τεχνίτης κάνει μια λεπτή τομή στο πλάι του μικρού καλαμιού, δημιουργώντας μια ελάσμα που δονείται όταν περνά ο αέρας.
Για να ρυθμίσουν τον ήχο, οι κατασκευαστές συχνά προσθέτουν λίγο κερί μέλισσας ή δένουν μια κλωστή στη βάση του γλωσσιδίου για να ελέγξουν το άνοιγμά του.
4. Η Σύνδεση
Οι δύο σωλήνες δένονται γερά μεταξύ τους με σπάγκο καλυμμένο με ρετσίνι ή πίσσα, ώστε να μην υπάρχει διαρροή αέρα και να παραμένουν σταθεροί κατά τη διάρκεια του παιξίματος.
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
| Χαρακτηριστικό | Περιγραφή |
| Κούρδισμα | Γίνεται με το ταίριασμα του μήκους των δύο γλωσσιδίων. |
| Συντήρηση | Οι παίκτες συχνά βρέχουν τα γλωσσίδια με σάλιο ή νερό πριν παίξουν για να γίνουν πιο εύκαμπτα. |
| Δάχτυλα | Ο μουσικός καλύπτει και τις δύο τρύπες (μία από κάθε σωλήνα) με το ίδιο δάχτυλο ταυτόχρονα. |
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην παράδοση των Βεδουίνων, το Μίτζουιζ θεωρείται το όργανο που «ξυπνά το αίμα». Ενώ η Ραμπάμπα είναι για τη νύχτα και τη σκέψη, το Μίτζουιζ είναι για τη μέρα, τη δράση και τη χαρά της κοινότητα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου