Ντιντζεριντού

DIDGERIDOO: Ο ΑΡΧΑΙΟΣ «ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ» ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ Το Didgeridoo (ή Didjeridu) δεν είναι απλώς ένα πνευστό όργανο· είναι ένας ζωντανός σύνδεσμος με την αρχαιότερη συνεχή κουλτούρα

στον πλανήτη, αυτή των Αβοριγίνων της Αυστραλίας. 

 ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ Εφευρέθηκε από τους αυτόχθονες της Βόρειας Αυστραλίας πριν από τουλάχιστον 1.500 χρόνια. Η κατασκευή του στην αρχαιότητα ήταν μια συνεργασία ανθρώπου και φύσης: οι Αβοριγίνες έβρισκαν κλαδιά ευκαλύπτου που είχαν κοιλανθεί φυσικά από τερμίτες και τα μετέτρεπαν σε όργανα. Για εκείνους, ο ήχος του Didgeridoo αντιπροσωπεύει τη φωνή της ίδιας της Γης. 

 ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Το Didgeridoo είναι ουσιαστικά ένας μακρύς ξύλινος σωλήνας, με το μήκος του να παίζει καθοριστικό ρόλο στον ήχο: ΜΗΚΟΣ: Συνήθως είναι περίπου 1,2 μέτρα, αλλά υπάρχουν εκδοχές από 0,9 έως και 3 μέτρα. ΤΟΝΟΣ: Όσο πιο μακρύ είναι το όργανο, τόσο πιο βαθύς και μπάσος είναι ο ήχος του. ΚΟΥΡΔΙΣΜΑ: Η ρύθμιση του τόνου γίνεται κατά την κατασκευή· το άνοιγμα στο άκρο (flared ending) βοηθά στην προβολή υψηλότερων αρμονικών, επιτρέποντας στο όργανο να έχει μια συγκεκριμένη «προσωπικότητα» ανάλογα με το σχήμα του. 

 Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΙΞΙΜΑΤΟΣ (DRONE) Το παίξιμο του Didgeridoo είναι μια εξαιρετικά απαιτητική σωματική άσκηση: Η ΔΟΝΗΣΗ: Ο ήχος παράγεται από τη συνεχή δόνηση των χειλιών μέσα στο στόμιο. Αυτή η συνεχής τριβή είναι τόσο έντονη που συχνά προκαλεί μούδιασμα στο στόμα του παίκτη μετά από λίγη ώρα. ΚΥΚΛΙΚΗ ΑΝΑΠΝΟΗ: Το μεγάλο μυστικό των εκτελεστών είναι η κυκλική αναπνοή. Εισπνέουν από τη μύτη ενώ ταυτόχρονα σπρώχνουν αέρα από το στόμα (χρησιμοποιώντας τα μάγουλα), διατηρώντας έναν συνεχή, αδιάκοπο ήχο που μπορεί να κρατήσει για δεκάδες λεπτά.

Η κατασκευή του DIDGERIDOO είναι μια διαδικασία που συνδυάζει τη φυσική επιλογή με την παραδοσιακή τεχνική, καταλήγοντας σε ένα όργανο με μοναδικά ακουστικά χαρακτηριστικά.

Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

• ΤΟ ΥΛΙΚΟ: Το αυθεντικό αυστραλιανό didgeridoo κατασκευάζεται από κλαδιά ή κορμούς δέντρων ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΥ.

• ΟΙ ΤΕΡΜΙΤΕΣ: Η ιδιαιτερότητα έγκειται στο ότι το εσωτερικό του ξύλου δεν σκάβεται από τον άνθρωπο, αλλά από ΤΕΡΜΙΤΕΣ. Οι κατασκευαστές αναζητούν δέντρα που έχουν κοιλανθεί φυσικά από τα έντομα, τα κόβουν και στη συνέχεια καθαρίζουν το εσωτερικό τους.

• ΤΟ ΣΤΟΜΙΟ: Επειδή η άκρη του ξύλου μπορεί να είναι τραχιά ή πολύ φαρδιά, τοποθετείται ένα στόμιο από ΜΕΛΙΣΣΟΚΕΡΙ. Αυτό προστατεύει τα χείλη του παίκτη και επιτρέπει την καλύτερη σφράγιση για την παραγωγή του ήχου.

---

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ	ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
ΜΗΚΟΣ	Κυμαίνεται συνήθως από 1,2 ΕΩΣ 1,5 ΜΕΤΡΑ, αλλά υπάρχουν και ακραίες περιπτώσεις από 0,9 ΕΩΣ 3 ΜΕΤΡΑ.
ΣΧΗΜΑ	Μπορεί να είναι κυλινδρικό ή κωνικό. Το κωνικό σχήμα (που ανοίγει προς το τέλος) ενισχύει τις υψηλές συχνότητες.
ΚΟΥΡΔΙΣΜΑ	Το τονικό ύψος (pitch) καθορίζεται από το ΜΗΚΟΣ και τον ΟΓΚΟ του αέρα στο εσωτερικό. Όσο μακρύτερο το όργανο, τόσο πιο χαμηλή η νότα.

---

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Στις μέρες μας, για την ευκολότερη πρόσβαση στο όργανο, χρησιμοποιούνται και εναλλακτικοί τρόποι κατασκευής:

1. ΞΥΛΟ sandwich: Δύο κομμάτια ξύλου σκάβονται εσωτερικά και ενώνονται μεταξύ τους.

2. ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΥΛΙΚΑ: Κατασκευάζονται didgeridoos από PVC, ΦΑΪΜΠΕΡΓΚΛΑΣ ή ακόμα και ΑΓΑΥΗ, προσφέροντας διαφορετικές ηχητικές ποιότητες και ευκολία στη μεταφορά.

Η εσωτερική επιφάνεια του οργάνου δεν είναι ποτέ λεία. Οι ανωμαλίες που άφησαν οι τερμίτες ή το σκάψιμο είναι αυτές που δημιουργούν τους πλούσιους αρμονικούς τόνους και το χαρακτηριστικό «γρύλισμα» του οργάνου.