.jpeg)
Περνάμε τώρα στο SHAKUHACHI (尺八), το οποίο ανήκει στην κατηγορία των πνευστών (αερόφωνα). Σε αντίθεση με το Koto και το Shamisen, εδώ δεν έχουμε χορδές ή δέρματα, αλλά έναν ζωντανό οργανισμό: το μπαμπού.
Η κατασκευή του Shakuhachi θεωρείται από τις πιο δύσκολες στον κόσμο, διότι ο οργανοποιός πρέπει να δαμάσει τις φυσικές ατέλειες του φυτού για να δημιουργήσει ένα όργανο με τέλειο τονικό ύψος.
ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ: ΤΟ ΣΑΚΟΥΧΑΤΣΙ (SHAKUHACHI)
ΣΤΑΔΙΟ 1: Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΟΥ (MADAKE)
Δεν κάνει οποιοδήποτε μπαμπού. Το αυθεντικό Shakuhachi κατασκευάζεται αποκλειστικά από Madake (Phyllostachys bambusoides).
Η Ρίζα: Το όργανο πρέπει να περιλαμβάνει το κάτω μέρος του στελέχους μαζί με τη ρίζα (Utaguchi). Αυτό δίνει βάρος στο όργανο και επιτρέπει τον σωστό συντονισμό των χαμηλών συχνοτήτων.
Οι Κόμβοι (Fushi): Ένα σωστό Shakuhachi πρέπει να έχει ακριβώς 7 κόμβους σε συγκεκριμένες αποστάσεις. Αυτό απαιτεί ώρες αναζήτησης μέσα σε δάση μπαμπού για να βρεθεί το "τέλειο" στέλεχος.
Ηλικία: Το μπαμπού πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-5 ετών για να έχει την απαραίτητη πυκνότητα ινών.
ΣΤΑΔΙΟ 2: Η ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΦΩΤΙΑ (ABURANUKI)
Μόλις κοπεί το μπαμπού, είναι πράσινο και γεμάτο φυσικά έλαια.
Η Διαδικασία: Ζεσταίνουμε το μπαμπού πάνω από μια δυνατή φωτιά από κάρβουνα. Καθώς ζεσταίνεται, τα έλαια βγαίνουν στην επιφάνεια και εμείς τα σκουπίζουμε με ένα πανί.
Αποτέλεσμα: Αυτό αλλάζει το χρώμα του μπαμπού από πράσινο σε χρυσοκίτρινο και το καθιστά ανθεκτικό στα έντομα και στη μούχλα.Για να κατασκευάσετε ένα λειτουργικό SHAKUHACHI 1.8 (το πιο συνηθισμένο μήκος, περίπου 54,5 cm), η ακρίβεια στις τρύπες είναι το παν. Μια απόκλιση 2 χιλιοστών μπορεί να αλλάξει τη νότα κατά ημιτόνιο.
Ακολουθούν οι ακριβείς τεχνικές μετρήσεις για ένα Shakuhachi σε κούρδισμα D (Ρε).
ΣΤΑΔΙΟ 6: ΟΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΠΩΝ (孔 - ANA)
Οι μετρήσεις γίνονται από το κέντρο του στομίου (Utaguchi) προς τα κάτω. Το Shakuhachi έχει 5 τρύπες: 4 στην μπροστινή πλευρά και 1 στην πίσω (για τον αντίχειρα).
Τρύπα # Θέση Απόσταση από το Στόμιο (περίπου) Νότα (Βασική) 5 (Πίσω) Αντίχειρας 23,0 cm A (Λα) 4 (Μπροστά) Δείκτης (πάνω χέρι) 28,5 cm G (Σολ) 3 (Μπροστά) Παράμεσος (πάνω χέρι) 34,0 cm F (Φα) 2 (Μπροστά) Δείκτης (κάτω χέρι) 41,5 cm D# / Eb (Ρε δίεση) 1 (Μπροστά) Παράμεσος (κάτω χέρι) 47,5 cm D (Ρε) Τεχνικές Λεπτομέρειες για τη Διάνοιξη:
Διάμετρος Τρυπών: Ξεκινήστε με 10 mm και αν χρειαστεί διευρύνετε έως τα 12 mm. Μην τις ανοίξετε μεγάλες από την αρχή!
Κλίση: Οι τρύπες δεν ανοίγονται κάθετα (90°). Πρέπει να έχουν μια ελαφριά κλίση προς τα πάνω (προς το στόμιο) για να διευκολύνουν τη ροή του αέρα και το κλείσιμο με τα δάχτυλα.
Under-cutting: Στο εσωτερικό του σωλήνα, η κάτω πλευρά της κάθε τρύπας πρέπει να λιμαριστεί ελαφρώς, ώστε να μην υπάρχει απότομη γωνία που "κόβει" τον ήχο.
ΣΤΑΔΙΟ 7: Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΩΣΗ (JI-MORI)
Αν το εσωτερικό του μπαμπού είναι απλώς ξύλο, ο ήχος θα είναι "θαμπός". Για να αποκτήσει τη λαμπρότητα που ακούμε στους δίσκους, πρέπει να το κάνετε σαν καθρέφτη.
Μείγμα Ji: Ανακατέψτε Urushi (ή καλή εποξική ρητίνη για αρχή) με πολύ ψιλή σκόνη πέτρας ή γύψο.
Εφαρμογή: Με μια μακριά σπάτουλα, απλώστε το μείγμα στο εσωτερικό.
Λείανση: Αφού στεγνώσει τελείως (περίπου 2-3 μέρες), τυλίξτε γυαλόχαρτο σε μια βέργα και τρίψτε το εσωτερικό μέχρι να γίνει τελείως λείο.
ΣΤΑΔΙΟ 8: ΤΟ "ΔΕΣΙΜΟ" (TOU-MAKI)
Επειδή το μπαμπού που έχει θερμανθεί και σκαφτεί εσωτερικά είναι επιρρεπές σε ραγίσματα, πρέπει να το δέσετε.
Υλικό: Νήμα από μαύρο μετάξι ή ανθεκτική πετονιά.
Σημεία: Δένουμε σφιχτά ανάμεσα σε κάθε τρύπα και ιδιαίτερα κοντά στο στόμιο και τη βάση.
Φινίρισμα: Καλύπτουμε το νήμα με μια στρώση Urushi για να γίνει "ένα" με το μπαμπού.
Συμβουλή : Το μπαμπού είναι "ιδιότροπο". Αν κατά τη διάρκεια του τρυπήματος ακούσετε ένα "κρακ", μην απελπιστείτε. Γεμίστε τη ρωγμή με λίγο Urushi και σκόνη μπαμπού, δέστε το σφιχτά και θα είναι σαν καινούργιο.
Το Ίσιωμα (Tame): Ενώ το μπαμπού είναι ακόμα ζεστό από τη φωτιά, χρησιμοποιούμε μια ξύλινη λαβή με τρύπα για να το ισιώσουμε με το χέρι, καθώς στη φύση το μπαμπού είναι πάντα ελαφρώς κυρτό.
ΣΤΑΔΙΟ 3: ΤΟ ΣΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ (BORE)
Εδώ κρύβεται η επιστήμη του ήχου. Το εσωτερικό του μπαμπού δεν είναι ένας απλός σωλήνας· έχει μια συγκεκριμένη κωνικότητα που καθορίζει την ακουστική.
Αφαίρεση Κόμβων: Χρησιμοποιούμε μακριά τρυπάνια και σκαρπέλα για να σπάσουμε τους εσωτερικούς τοίχους των κόμβων.
Ji-mori (Η Εσωτερική Επίστρωση): Οι επαγγελματίες οργανοποιοί χρησιμοποιούν μια πάστα από Urushi και σκόνη πέτρας για να "χτίσουν" το εσωτερικό του σωλήνα. Στρώνουν την πάστα, την αφήνουν να στεγνώσει και μετά την τρίβουν με γυαλόχαρτο μέχρι το εσωτερικό να γίνει λείο σαν γυαλί.
ΣΤΑΔΙΟ 4: ΤΟ ΣΤΟΜΙΟ (UTAGUCHI)
Το Shakuhachi δεν έχει επιστόμιο όπως το κλαρινέτο. Έχει μια απλή κοφτερή άκρη πάνω στην οποία φυσάει ο μουσικός.
Η Εντομή: Κόβουμε την άκρη σε γωνία 30-45 μοιρών.
Το Ένθετο (Kiri-komi): Επειδή το μπαμπού είναι μαλακό, τοποθετούμε ένα μικρό κομμάτι από ελεφαντόδοντο, κόκκαλο ή ακρυλικό στην ακμή της εντομής. Αυτό προστατεύει το στόμιο από τη φθορά της υγρασίας της αναπνοής και δίνει πιο καθαρό ήχο.
ΣΤΑΔΙΟ 5: ΟΙ ΤΡΥΠΕΣ (HOLES)
Το παραδοσιακό Shakuhachi έχει μόνο 5 τρύπες (4 μπροστά, 1 πίσω για τον αντίχειρα).
Υπολογισμός: Η θέση των τρυπών υπολογίζεται με βάση το συνολικό μήκος του οργάνου. Για ένα στάνταρ Shakuhachi 1,8 shaku (54,5 cm), οι τρύπες έχουν συγκεκριμένες αποστάσεις μεταξύ τους.
Διάνοιξη: Οι τρύπες ανοίγονται με καυτό σίδερο ή τρυπάνι και μετά λειαίνονται εσωτερικά.
ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ
το μπαμπού είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στις αλλαγές υγρασίας. Αν το πάρετε από ένα υγρό περιβάλλον και το πάτε σε ένα ξηρό (π.χ. μέσα σε ένα σπίτι με καλοριφέρ), θα σκάσει κατά μήκος μέσα σε λίγες ώρες. Για να το προλάβετε αυτό, πολλοί οργανοποιοί δένουν το μπαμπού σφιχτά με νήμα (τεχνική Tou-maki) ανάμεσα στους κόμβους.
Στα ελληνικά, το Shakuhachi το αναφέρουμε συνήθως ως ιαπωνική φλογέρα από μπαμπού ή φλάουτο μπαμπού. Επειδή είναι ένα όργανο με παγκόσμια φήμη και μοναδικά τεχνικά χαρακτηριστικά, η ονομασία «Σακουχάτσι» χρησιμοποιείται αυτούσια από τους μουσικούς και τους οργανοποιούς διεθνώς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου