Ενώ οι παραδοσιακοί οργανοποιοί σμίλευαν καμπύλες και μελετούσαν τα βερνίκια, ο Leo Fender κοιτούσε την κιθάρα σαν μια μηχανή που έπρεπε να δουλεύει τέλεια, να επισκευάζεται εύκολα και να ακούγεται δυνατά. Το 1950, με την παρουσίαση της Broadcaster (μετέπειτα Telecaster), έφερε την επανάσταση του «Solid Body».
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ "BOLT-ON"
Η μεγαλύτερη καινοτομία του Leo ήταν το βιδωτό μάνικο (bolt-on neck).
Η Ανατροπή: Μέχρι τότε, το μάνικο κολλιόταν στο σώμα (set neck). Ο Fender σκέφτηκε: «Αν χαλάσει το μάνικο, γιατί να πετάξουμε όλη την κιθάρα; Ας το ξεβιδώσουμε και ας βάλουμε ένα καινούργιο». Αυτή η προσέγγιση σόκαρε τους παραδοσιακούς οργανοποιούς, αλλά λάτρεψαν οι μουσικοί που δούλευαν στον δρόμο.
ΤΟ ΞΥΛΟ ΩΣ "ΦΟΡΕΑΣ"
Ο Fender χρησιμοποίησε ξύλα που ήταν άφθονα στην Αμερική, όπως το Alder (σκλήθρα) και το Ash (μελιά).
Η Επιλογή: Δεν τον ενδιέφερε η διακόσμηση, αλλά η σταθερότητα. Οι κιθάρες του ήταν απλές, με καθαρές γραμμές, σχεδιασμένες για να αντέχουν τις κακουχίες της περιοδείας.
Η ΣΤΡΑΤΟΚΑΣΤΕΡ (STRATOCASTER) ΚΑΙ Η ΕΡΓΟΝΟΜΙΑ
Το 1954 παρουσίασε τη Stratocaster, την κιθάρα με το πιο αναγνωρίσιμο σχήμα στον κόσμο.
Το Σώμα: Για πρώτη φορά, το σώμα της κιθάρας είχε «κοψίματα» (contours) για να εφαρμόζει στο σώμα του μουσικού.
Το Tremolo: Σχεδίασε ένα σύστημα γέφυρας που επέτρεπε στον παίκτη να αλλάζει τον τονισμό των χορδών με έναν μοχλό, δημιουργώντας έναν ήχο που έγινε το σήμα κατατεθέν της rock 'n' roll.
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΜΠΑΣΟ (PRECISION BASS)
Πριν τον Fender, οι μπασίστες κουβαλούσαν τεράστια κοντραμπάσα. Ο Leo εφηύρε το Precision Bass, το πρώτο ηλεκτρικό μπάσο με τάστα. Το ονόμασε «Precision» (Ακρίβεια) γιατί, χάρη στα τάστα, ο μουσικός μπορούσε να παίξει την κάθε νότα με απόλυτη ακρίβεια, κάτι που άλλαξε για πάντα τη δομή της σύγχρονης ορχήστρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου