ΤΑ ΞΥΛΑ ΤΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ -

 ΜΕΡΟΣ Α: ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΗΧΗΣΗ

Όταν χτυπάμε μια χορδή, η ενέργεια μεταφέρεται μέσω της γέφυρας στο σώμα της κιθάρας. Το ξύλο του σώματος λειτουργεί ως φίλτρο: απορροφά κάποιες συχνότητες και ενισχύει κάποιες άλλες. Αν το ξύλο είναι πολύ βαρύ και πυκνό, ο ήχος έχει μεγάλη διάρκεια (SUSTAIN) αλλά μπορεί να στερείται «αέρα». Αν είναι πολύ ελαφρύ, η κιθάρα είναι πιο άμεση στην απόκριση αλλά ίσως «σβήνει» γρήγορα.

1. ΜΑΟΝΙ (MAHOGANY): Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝ

Το ΜΑΟΝΙ είναι ίσως το πιο αγαπημένο ξύλο για τους κιθαρίστες που αναζητούν έναν «ζεστό» και «γεμάτο» ήχο. Είναι ένα ξύλο με μέση προς μεγάλη πυκνότητα και χαρακτηρίζεται από την έμφαση στις χαμηλομεσαίες συχνότητες.

• Ηχητικό προφίλ: Σκοτεινό, γλυκό, με πολύ βάθος. Δεν έχει την κρυστάλλινη λάμψη στα πρίμα, αλλά προσφέρει μια «στιβαρότητα» που είναι απαραίτητη για το Rock και τα Blues.

• Χρήση: Είναι το σήμα κατατεθέν της GIBSON LES PAUL. Λόγω του βάρους του, συχνά συνδυάζεται με ένα καπάκι από σφένδαμο για να προστεθούν τα πρίμα που του λείπουν.

2. ΑΛΝΟΣ (ALDER): Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Ο ΑΛΝΟΣ είναι το ξύλο που καθόρισε τον ήχο της αμερικανικής μουσικής από τη δεκαετία του '50 και μετά. Είναι σχετικά ελαφρύ ξύλο με πολύ κλειστούς πόρους.

• Ηχητικό προφίλ: Θεωρείται το πιο «ουδέτερο» και ισορροπημένο ξύλο. Έχει εξαιρετική απόκριση σε όλο το φάσμα των συχνοτήτων, με ελαφρά ενισχυμένα τα ανώτερα μεσαία.

• Χρήση: Είναι το βασικό υλικό για τις STRATOCASTER και TELECASTER της FENDER. Αν
  
  θέλεις έναν ήχο που να «κόβει» μέσα στη μίξη μιας μπάντας χωρίς να είναι κουραστικός, ο άλνος είναι η πρώτη επιλογή.

3. ΔΕΣΠΟΤΑΚΙ (SWAMP ASH): Η ΛΑΜΨΗ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

Προσοχή εδώ: υπάρχει το βαρύ ξύλο τέφρας (Northern Ash) και το «Swamp Ash» (δεσποτάκι των βάλτων). Το δεύτερο είναι αυτό που αναζητούν οι συλλέκτες. Προέρχεται από το κάτω μέρος δέντρων που αναπτύσσονται μέσα σε νερό, κάτι που το κάνει εξαιρετικά πορώδες και ελαφρύ.

• Ηχητικό προφίλ: Έχει το λεγόμενο «scooped» προφίλ. Πλούσια μπάσα, πολύ λαμπερά πρίμα και ελαφρώς υποχωρημένα μεσαία. Είναι το ξύλο που προσφέρει το χαρακτηριστικό «twang» και την «καμπάνα» στον ήχο.

• Χρήση: Ιδανικό για Country, Funk και καθαρούς ήχους. Οι πρώτες Telecaster του ’50 οφείλουν τη μαγεία τους σε αυτό το ξύλο.

4. ΜΠΑΣΓΟΥΝΤ (BASSWOOD): Ο ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ

Συχνά παρεξηγημένο ως «φθηνό» ξύλο, το BASSWOOD είναι στην πραγματικότητα ένα από τα πιο λειτουργικά υλικά για τη σύγχρονη ηλεκτρική κιθάρα. Είναι πολύ ελαφρύ και μαλακό.

• Ηχητικό προφίλ: Πολύ επίπεδη απόκριση. Δεν χρωματίζει σχεδόν καθόλου τον ήχο, επιτρέποντας στους μαγνήτες και τον ενισχυτή να κάνουν όλη τη δουλειά. Είναι εξαιρετικά πλούσιο στα μεσαία, γεγονός που βοηθάει τις νότες να ακούγονται καθαρά σε πολύ γρήγορα παιξίματα με πολλή παραμόρφωση.

• Χρήση: Είναι η επιλογή βιρτουόζων όπως ο STEVE VAI και ο JOE SATRIANI.

 ΜΕΡΟΣ Β: ΤΟ ΜΠΡΑΤΣΟ (NECK) ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Το μπράτσο είναι το πιο καταπονημένο τμήμα της κιθάρας. Πρέπει να είναι αρκετά σκληρό για να αντέχει την τάση των χορδών και αρκετά ελαστικό για να μεταφέρει τη δόνηση στο σώμα.

1. ΣΦΕΝΔΑΜΟΣ (MAPLE): Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ

Ο ΣΦΕΝΔΑΜΟΣ είναι το κυρίαρχο ξύλο για την κατασκευή μπράτσων. Είναι εξαιρετικά πυκνό, βαρύ και σταθερό.

• Η επίδραση στον ήχο: Προσθέτει τρομερή ευκρίνεια και «επίθεση» (ATTACK) στη νότα. Η στιγμή που χτυπάς τη χορδή, ο ήχος σκάει ακαριαία.

• Αισθητική: Υπάρχουν οι ειδικές κατηγορίες όπως το FLAMED ή QUILTED MAPLE, όπου οι ίνες του ξύλου δημιουργούν κυματισμούς που μοιάζουν με τρισδιάστατα σχέδια. Αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως ως «καπάκια» (tops) για αισθητικούς λόγους, αλλά και για να προσθέσουν πρίμα σε σώματα από μαόνι.

2. ΜΑΟΝΙ (MAHOGANY): ΓΙΑ ΖΕΣΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΜΠΡΑΤΣΑ

Χρησιμοποιείται κυρίως σε κιθάρες τύπου Gibson και σε ακουστικές.

• Η επίδραση στον ήχο: Προσφέρει έναν πιο «συμπιεσμένο» και ζεστό ήχο σε σχέση με τον σφένδαμο. Επειδή είναι λιγότερο σκληρό, απορροφά περισσότερες από τις υψηλές συχνότητες, δίνοντας μια πιο «vintage» αίσθηση.

3. ROASTED MAPLE: Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Μια νέα τάση που έχει γίνει ανάρπαστη. Ο σφένδαμος «ψήνεται» σε ειδικούς φούρνους κενού αέρος (torrefaction). Αυτή η διαδικασία αφαιρεί όλη την υγρασία και τα σάκχαρα από το ξύλο, κάνοντάς το να μοιάζει με ξύλο που έχει παλιώσει φυσικά για 50 χρόνια.

• Πλεονέκτημα: Είναι απίστευτα σταθερό στις αλλαγές του καιρού και έχει ένα πανέμορφο καφετί χρώμα.

ΜΕΡΟΣ Γ: Η ΤΑΣΤΙΕΡΑ (FRETBOARD) – ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Πολλοί πιστεύουν ότι η ταστιέρα είναι μόνο για την αίσθηση στα δάχτυλα. Λάθος. Είναι το ξύλο που έρχεται σε άμεση επαφή με τη χορδή όταν την πατάμε.

1. ΠΑΛΙΣΑΝΔΡΟΣ (ROSEWOOD): Ο ΚΛΑΣΙΚΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ

Ο ΠΑΛΙΣΑΝΔΡΟΣ είναι το πιο διαδεδομένο υλικό για ταστιέρες. Είναι ελαιώδες ξύλο, κάτι που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται βερνίκι.

• Ήχος: Απορροφά τις «άγριες» υψηλές συχνότητες, προσφέροντας έναν ζεστό και πλούσιο ήχο.

• Αίσθηση: Πολύ φυσική και μαλακή αίσθηση κάτω από τα δάχτυλα.

2. ΕΒΕΝΟΣ (EBONY): Η ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Ο ΕΒΕΝΟΣ είναι ένα από τα πιο πυκνά ξύλα στον κόσμο. Είναι τόσο βαρύ που βουλιάζει στο νερό.

• Ήχος: Έχει την επίθεση του σφένδαμου αλλά με περισσότερο βάθος. Οι νότες ακούγονται εξαιρετικά καθαρές και «γρήγορες». Είναι το αγαπημένο ξύλο για τους Metal κιθαρίστες και για τις ακριβές Jazz κιθάρες.

• Αίσθηση: Πολύ λεία, σχεδόν σαν γυαλί ή μάρμαρο.

3. ΣΦΕΝΔΑΜΟΣ (MAPLE FRETBOARD): Η ΛΑΜΠΡΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ

Σε αντίθεση με τα παραπάνω, η ταστιέρα από σφένδαμο πρέπει να βερνικωθεί.

• Ήχος: Είναι η πιο λαμπερή επιλογή. Αν θέλεις την απόλυτη ευκρίνεια και έναν ήχο που «δαγκώνει», αυτή είναι η επιλογή σου.

---

ΣΟΒΑΡΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο συνδυασμός των ξύλων είναι μια συνταγή. Ένα σώμα από ΜΑΟΝΙ με μπράτσο από ΣΦΕΝΔΑΜΟ και ταστιέρα από ΕΒΕΝΟ είναι μια προσπάθεια να πάρεις το βάθος του πρώτου, τη σταθερότητα του δεύτερου και την ταχύτητα του τρίτου.