HARP (ΑΡΠΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ): Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΙΠΠΟΣΥΝΗΣ

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΗΧΟΣ

Η μεσαιωνική άρπα του Βορρά ήταν πολύ μικρότερη από τη σύγχρονη άρπα συναυλιών και διέθετε έναν ήχο κρυστάλλινο, μεταλλικό και διαπεραστικό. Θεωρούνταν το πιο "ευγενές" όργανο, καθώς η χρήση του απαιτούσε ηρεμία και πνευματική συγκέντρωση. Στις αφηγήσεις των Τροβέρων, η άρπα ήταν το όργανο που μπορούσε να ηρεμήσει τα πνεύματα, να θεραπεύσει τη μελαγχολία ή να συνοδεύσει τις επικές ιστορίες για τον Βασιλιά Αρθούρο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Η άρπα έχει βαθιές ρίζες στην κελτική παράδοση (Ιρλανδία, Ουαλία), αλλά οι Τροβέροι της βόρειας

Γαλλίας την εξέλιξαν σε ένα όργανο της αυλής. Συχνά οι ίδιοι οι ιππότες μάθαιναν άρπα ως μέρος της εκπαίδευσής τους στην "ευγένεια". Στα μεσαιωνικά χειρόγραφα, η άρπα απεικονίζεται ως το όργανο του Βασιλιά Δαβίδ, προσδίδοντάς της μια ιερή αύρα που την έκανε αποδεκτή ακόμα και στους πιο αυστηρούς θρησκευτικούς κύκλους.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Η "Γοτθική Άρπα", όπως ονομάζεται συχνά, είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:

• Σκελετός: Είχε τριγωνικό σχήμα με χαρακτηριστικά λεπτή κατασκευή. Αποτελούνταν από το ηχείο (τη βάση), την κολόνα και το μπράτσο.

• Χορδές: Χρησιμοποιούσαν χορδές από έντερο ή, συχνότερα στον Βορρά, από μπρούντζο ή ασήμι, που έδιναν μεγάλη διάρκεια στον

  
  
  ήχο (sustain).

• Bray Pins: Μια μοναδική λεπτομέρεια ήταν τα "καρφιά" στη βάση των χορδών που ακουμπούσαν ελαφρά τη χορδή όταν δονούταν, προκαλώντας έναν ελαφρύ "βόμβο" (buzzing) που εμπλούτιζε τον ήχο.