RECORDER (ΦΛΑΟΥΤΟ ΜΕ ΡΑΜΦΟΣ): Ο ΨΙΘΥΡΟΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΗΧΟΣ

Το Φλάουτο με ράμφος ήταν το κατεξοχήν πνευστό για τη μελωδική διακόσμηση. Ο ήχος του ήταν καθαρός, χωρίς τον "αέρα" που ακούγεται στα πλάγια φλάουτα, και είχε μια φυσική γλυκύτητα που παρέπεμπε στο κελάηδισμα των πουλιών. Οι Τροβέροι το χρησιμοποιούσαν για να παίζουν τις "γέφυρες" (ritornellos) ανάμεσα στις στροφές των τραγουδιών, δίνοντας στον τραγουδιστή χρόνο να

ξεκουραστεί και

στο κοινό χρόνο να αναλογιστεί τους στίχους.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Αν και το φλάουτο είναι από τα αρχαιότερα όργανα της ανθρωπότητας, η συγκεκριμένη μορφή με το "ράμφος" (blockflöte) τελειοποιήθηκε κατά τον Μεσαίωνα. Ήταν εξαιρετικά δημοφιλές γιατί ήταν φθηνό, εύκολο στη μεταφορά και μπορούσε να κατασκευαστεί από διάφορα υλικά. Χρησιμοποιήθηκε τόσο σε ποιμενικά τραγούδια (pastorelas) όσο και σε σύνθετα έργα της αυλής, ενώ συχνά απεικονίζεται σε χέρια αγγέλων σε μεσαιωνικές τοιχογραφίες.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

• Υλικό: Κατασκευαζόταν από ένα ενιαίο κομμάτι σκληρού ξύλου (πυξάρι, κερασιά ή σφένδαμο) ή από κόκκαλο.

• Το Ράμφος: Στο επιστόμιο υπήρχε ένα ξύλινο πώμα (block) που άφηνε μια στενή σχισμή για τον αέρα. Αυτός ο μηχανισμός έκανε την παραγωγή ήχου πολύ πιο εύκολη από το πλάγιο φλάουτο.

• Οπές: Διέθετε συνήθως επτά οπές στο μπροστινό μέρος και μία για τον αντίχειρα στο πίσω μέρος, επιτρέποντας στον μουσικό να καλύψει μια έκταση δύο οκτάβων.

• Σχήμα: Τα μεσαιωνικά φλάουτα ήταν σχεδόν κυλινδρικά, σε αντίθεση με τα μεταγενέστερα μπαρόκ που είχαν κωνικό σχήμα.