NYCKELHARPA: ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

ΜΕΡΟΣ 1: ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Το NYCKELHARPA 

(νικελχάρπα) δεν είναι απλώς ένα μουσικό όργανο· είναι ένας ζωντανός μάρτυρας της σκανδιναβικής ιστορίας, ένας κρίκος που συνδέει τον Μεσαίωνα με τον 21ο αιώνα. Με την πρώτη ματιά, μοιάζει με ένα παράξενο υβρίδιο ανάμεσα σε βιολί και ένα μικρό πιάνο. Με τη δεύτερη ματιά, και κυρίως με το πρώτο άκουσμα, αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για μια «μηχανή παραγωγής ονείρων», προορισμένη να αποδίδει τη μελαγχολία και το φως του σκανδιναβικού τοπίου.Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Η λέξη προέρχεται από το σουηδικό «nyckel» (πλήκτρο) και «harpa» (ένας γενικός όρος που παλαιότερα περιέγραφε τα έγχορδα όργανα). Αν και ονομάζεται «άρπα με πλήκτρα», στην πραγματικότητα ανήκει στην οικογένεια των εγχόρδων που παίζονται με δοξάρι. Η ιδιαιτερότητά του έγκειται στο ότι ο μουσικός δεν πιέζει τις χορδές απευθείας με τα δάχτυλα, αλλά χρησιμοποιεί ξύλινα πλήκτρα που εφάπτονται πάνω τους, αλλάζοντας το μήκος της χορδής και, κατά συνέπεια, τον τόνο.

 

 

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥΣ

Οι πρώτες απεικονίσεις του οργάνου χρονολογούνται γύρω στο 1350. Στην εκκλησία Källunge της