ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΤΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ

 ΜΕΡΟΣ Α: ΜΑΓΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΩΓΗ

Ο μαγνήτης δεν είναι μικρόφωνο. Είναι μια διάταξη από μαγνήτες (συνήθως Alnico ή Ceramic)

τυλιγμένους με χιλιόμετρα χάλκινου σύρματος. Όταν η μεταλλική χορδή δονείται μέσα στο μαγνητικό πεδίο, δημιουργεί μια διατάραξη που μετατρέπεται σε ηλεκτρικό ρεύμα.

1. ΜΟΝΟΙ ΜΑΓΝΗΤΕΣ (SINGLE COILS)

Είναι το πρώτο είδος μαγνήτη που χρησιμοποιήθηκε ευρέως.

• Ο Ήχος: Λαμπερός, διάφανος, με τρομερή ευκρίνεια και "σκάσιμο" (snap). Είναι η φωνή της

  Stratocaster και της Telecaster.

• Το Μειονέκτημα: Ο περιβόητος θόρυβος (60-cycle hum). Λόγω κατασκευής, λειτουργούν σαν αντένες και "πιάνουν" παρεμβολές από φώτα και ηλεκτρικές συσκευές.

2. ΔΙΠΛΟΙ ΜΑΓΝΗΤΕΣ (HUMBUCKERS)

Εφευρέθηκαν από τον SETH LOVER της Gibson για να "πνίξουν" (buck) τον θόρυβο (hum). Αποτελούνται από δύο πηνία με αντίθετη πολικότητα.

• Ο Ήχος: Πιο ζεστός, πιο "παχύς", με περισσότερη ισχύ (output). Είναι ιδανικοί για παραμόρφωση, καθώς η πυκνότητά τους δίνει όγκο στις νότες.

• Η Χρήση: Rock, Heavy Metal και Jazz. Είναι η καρδιά της Les Paul και της ES-335.

3. P90s: Η ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ

Ένας μονός μαγνήτης με πολύ μεγαλύτερο πηνίο.

• Ο Ήχος: Έχει τη λάμψη του μονού αλλά τη δύναμη και τα μεσαία του διπλού. Είναι "βρώμικος" και επιθετικός, ο αγαπημένος των Punk και Classic Rock κιθαριστών.

ΜΕΡΟΣ Β: ACTIVE VS PASSIVE ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΚΛΩΜΑ

Πώς διαχειριζόμαστε το σήμα που παράγουν οι μαγνήτες;

1. ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΜΑΓΝΗΤΕΣ (PASSIVE)

Οι παραδοσιακοί μαγνήτες που δεν χρειάζονται ρεύμα.

• Πλεονέκτημα: Έχουν πολύ δυναμική απόκριση. Αν χαϊδέψεις τη χορδή ο ήχος είναι γλυκός, αν τη χτυπήσεις δυνατά "βρυχάται". Είναι η πιο οργανική επιλογή.

2. ΕΝΕΡΓΟΙ ΜΑΓΝΗΤΕΣ (ACTIVE)

Χρησιμοποιούν μια μπαταρία 9V και έναν ενσωματωμένο προενισχυτή.

• Πλεονέκτημα: Μηδενικός θόρυβος, τεράστια ισχύς και κρυστάλλινη καθαρότητα ακόμα και με χιλιόμετρα καλωδίων. Είναι η επιλογή για το σύγχρονο Metal (π.χ. EMG, FISHMAN FLUENCE).

3. ΠΟΤΕΝΣΙΟΜΕΤΡΑ (POTS) ΚΑΙ ΠΥΚΝΩΤΕΣ

Είναι οι διακόπτες που ελέγχουν το Volume και το Tone.

• 250k vs 500k: Οι μονοί μαγνήτες χρησιμοποιούν συνήθως 250k pots για να "κόψουν" λίγα πρίμα, ενώ οι διπλοί 500k για να αφήσουν τον ήχο να "αναπνεύσει".

• Tone Capacitor: Ο μικρός πυκνωτής που καθορίζει ποιες συχνότητες θα κόβονται όταν κλείνεις το Tone. Ένας παλιός χάρτινος πυκνωτής (Paper in Oil) μπορεί να δώσει στη στρατοκάστερ σου έναν vintage αέρα που κανένα ψηφιακό εφέ δεν μπορεί να αντιγράψει.

 ΜΕΡΟΣ Γ: Η ΣΥΝΔΕΣΜΟΛΟΓΙΑ (WIRING) ΚΑΙ ΤΑ "MODS"

Εδώ η κιθάρα γίνεται εργαστήριο φυσικής.

1. COIL SPLITTING & TAPPING

Μια μέθοδος που επιτρέπει σε έναν διπλό μαγνήτη να λειτουργήσει ως μονός. Με το πάτημα ενός διακόπτη (push-pull pot), η Les Paul σου μπορεί να ακουστεί σαν Strat. Είναι η απόλυτη λύση για τον κιθαρίστα που θέλει ένα όργανο για όλα τα είδη.

2. SERIES VS PARALLEL

• Σε σειρά (Series): Ο κλασικός ήχος του Humbucker. Πολύ σήμα, πολλά μεσαία.

• Παράλληλα (Parallel): Λιγότερο σήμα αλλά πολύ περισσότερη ευκρίνεια και πρίμα, διατηρώντας όμως την ιδιότητα της ακύρωσης θορύβου.

3. TREBLE BLEED

Ένα μικρό κύκλωμα που εμποδίζει την κιθάρα να χάσει τα πρίμα της όταν χαμηλώνεις το Volume. Είναι απαραίτητο για όσους "καθαρίζουν" τον ήχο τους χρησιμοποιώντας μόνο το κουμπί της κιθάρας αντί για πετάλια.

---

ΣΟΒΑΡΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι μαγνήτες είναι ο "διερμηνέας". Μπορείς να έχεις το καλύτερο ξύλο του κόσμου, αλλά αν ο μαγνήτης είναι κακής ποιότητας, το μήνυμα θα χαθεί στη μετάφραση. Τα ηλεκτρικά είναι το πιο εύκολο σημείο για να αναβαθμίσεις μια μέτρια κιθάρα και να την κάνεις επαγγελματική.