Η κατασκευή του Panduri είναι μια παραδοσιακή ιεροτελεστία που συνδυάζει τη γνώση της ξυλουργικής, τις μαθηματικές αναλογίες και την ακουστική εμπειρία αιώνων. Οι Γεωργιανοί οργανοποιοί ακολουθούν μια συγκεκριμένη διαδοχή σταδίων, είτε πρόκειται για τη λαξευτή μέθοδο (παραδοσιακή) είτε για τη
μέθοδο των κολλητών πλευρών.
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟΥ PANDURI
Η δημιουργία ενός αυθεντικού Panduri ξεκινά πολύ πριν ο οργανοποιός πιάσει τα εργαλεία του. Ξεκινά από την επιλογή του δέντρου και την κατανόηση του κλίματος της περιοχής όπου θα χρησιμοποιηθεί το όργανο.
1. Επιλογή και Προετοιμασία της Ξυλείας
Το Panduri κατασκευάζεται παραδοσιακά από ξύλο μουριάς (mulberry) ή καρυδιάς (walnut) για το σώμα, καθώς αυτά τα ξύλα προσφέρουν την απαραίτητη πυκνότητα για την αντήχηση.
Η Κοπή: Το ξύλο πρέπει να κοπεί κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν οι χυμοί του δέντρου είναι σε αδράνεια.
Η Ξήρανση: Αφού κοπεί σε χοντρά κομμάτια (blocks), το ξύλο πρέπει να ξεκουραστεί και να στεγνώσει φυσικά για τουλάχιστον 2-3 χρόνια. Η βιαστική ξήρανση θα προκαλέσει ρωγμές στο μέλλον.
2. Η Διαμόρφωση του Σώματος (Abdomen)
Υπάρχουν δύο βασικές μέθοδοι κατασκευής του σώματος:
Η Λαξευτή Μέθοδος (Solid Block): Αυτή είναι η πιο αρχαία τεχνική. Ο οργανοποιός παίρνει ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου και, χρησιμοποιώντας ειδικά σκαρπέλα, "σκάβει" το εσωτερικό του μέχρι τα τοιχώματα να φτάσουν σε πάχος περίπου 3-4 χιλιοστών. Αυτή η μέθοδος εξασφαλίζει ότι ο ήχος δεν θα "διακόπτεται" από αρμούς κόλλας.
Η Μέθοδος των Πλευρών (Ribs): Πιο σύγχρονη τεχνική, παρόμοια με του λαούτου. Λεπτές λωρίδες ξύλου λυγίζονται με θερμότητα και συγκολλούνται μεταξύ τους για να σχηματίσουν το στρογγυλεμένο σώμα.
3. Το Πάνω Καπάκι (Soundboard)
Το καπάκι είναι η "ψυχή" του οργάνου. Ενώ το σώμα είναι από σκληρό ξύλο, το καπάκι πρέπει να είναι από μαλακό και ελαστικό ξύλο, συνήθως έλατο (spruce) ή πεύκο (pine).
Το ξύλο κόβεται έτσι ώστε τα "νερά" του να είναι κάθετα και παράλληλα.
Το πάχος του καπακιού είναι κρίσιμο: αν είναι πολύ παχύ, ο ήχος θα είναι πνιγμένος. Αν είναι πολύ λεπτό, θα σπάσει από την πίεση των χορδών.
Στο καπάκι ανοίγονται οι χαρακτηριστικές ηχητικές οπές. Στα Panduri του Khevsureti, οι οπές αυτές είναι περισσότερες και συχνά σχηματίζουν διακοσμητικά μοτίβα, αυξάνοντας την ένταση του οργάνου.
4. Ο Βραχίονας και η Ταστιέρα (Neck & Fingerboard)
Ο βραχίονας κατασκευάζεται συνήθως από το ίδιο ξύλο με το σώμα για να υπάρχει ομοιομορφία στις συστολές και διαστολές.
Η Κεφαλή (Headstock) διαμορφώνεται είτε με κλίση προς τα πίσω είτε σε σχήμα κοχυλιού. Εκεί ανοίγονται οι τρύπες για τα κλειδιά (Moqlons).
Τα Τάστα (Frets): Παλαιότερα τοποθετούνταν 3 ή 7 τάστα. Μετά την καινοτομία του Vashakidze, τα σύγχρονα Panduri διαθέτουν 12 τάστα, τα οποία τοποθετούνται με χειρουργική ακρίβεια βάσει μαθηματικού τύπου για να εξασφαλιστεί η σωστή τονικότητα (ημιτόνια).
5. Συναρμολόγηση και Φινίρισμα
Ο Καβαλάρης (Jora): Τοποθετείται στο καπάκι και κρατά τις χορδές σε απόσταση. Δεν κολλάται ποτέ, αλλά συγκρατείται στη θέση του από την πίεση των χορδών.
Το Βερνίκωμα: Ο οργανοποιός χρησιμοποιεί φυσικά βερνίκια (όπως γομαλάκα) ή ειδικά λάδια που προστατεύουν το ξύλο χωρίς να κλείνουν τους πόρους του, επιτρέποντάς του να "αναπνέει" και να παράγει καλύτερο ήχο με το πέρασμα του χρόνου.
Οι Χορδές: Σήμερα χρησιμοποιούνται νάιλον χορδές ίσου πάχους, αλλά οι παραδοσιακοί μάστορες προτιμούν τις χορδές από έντερο για έναν πιο "γήινο" και ζεστό ήχο.
6. Το Τελικό Κούρδισμα
Το όργανο "ζωντανεύει" όταν τοποθετηθούν οι χορδές. Ο οργανοποιός ελέγχει το "action" (την απόσταση των χορδών από την ταστιέρα) και ρυθμίζει τον κάτω καβαλάρη μέχρι ο ήχος να είναι κρυστάλλινος σε κάθε τάστο. Ένα σωστά κατασκευασμένο Panduri πρέπει να αντηχεί ακόμα και με το πιο ελαφρύ άγγιγμα, αντανακλώντας την περηφάνια και την ιστορία του Καυκάσου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου