ΛΥΡΑ -ΚΙΘΑΡΑ ΤΟΥ ΤΖΩΡΤΖΗ ΜΟΛΦΕΤΑ

Η ιστορία της Λύρας-Κιθάρας του Τζώρτζη Μολφέτα αποτελεί μια από τις πιο γοητευτικές στιγμές της ελληνικής οργανοποιίας, καθώς συνδέει το ερευνητικό πνεύμα ενός σπουδαίου σατιρικού ποιητή με τη δεξιοτεχνία του κορυφαίου Δημήτριου Μούρτζινου. Το όργανο αυτό είναι ένα εντυπωσιακό δείγμα του «νεοκλασικισμού» στην οργανοποιία του 18ου και 19ου αιώνα. Αν και ο Pierre Charles Mareschal έθεσε τις βάσεις στη Γαλλία γύρω στο 1780, η εκδοχή του Μούρτζινου για τον Μολφέτα έχει μια ιδιαίτερη ελληνική ψυχή. Όπως επισημαίνει ο μουσικολόγος Λαμπρογιάννης Πεφάνης, η σύνδεση με την αρχαία λύρα είναι μορφολογική και διακοσμητική, αφού η λειτουργική καρδιά του οργάνου (χορδές, ταστιέρα, κούρδισμα) παραμένει αυτή της κιθάρας. Η Σχέση Μολφέτα - Μούρτζινου Είναι συγκλονιστική η λεπτομέρεια της παραγγελίας: ο Μολφέτας προσέγγισε τον Μούρτζινο με ένα σχέδιο στο χέρι. Η απόφαση του Μούρτζινου να μην δεχτεί χρηματική αμοιβή μόλις συνειδητοποίησε την πνευματική αξία του πελάτη του, αλλά να ζητήσει μόνο να τοποθετηθεί η ταμπέλα του στο εσωτερικό, αναδεικνύει το ήθος των οργανοποιών εκείνης της εποχής και τον σεβασμό τους προς τις τέχνες. Η Αποκατάσταση και η Σύγχρονη Ηχώ Η εργασία που επιτελέστηκε από το Τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων στο Ληξούρι είναι υποδειγματική. Η ομάδα υπό τον Π. Σκλάβο δεν έκανε απλώς μια συντήρηση, αλλά μια αναβίωση. Το Αυθεντικό: Η αποκατάσταση επέτρεψε στο όργανο να ηχήσει ξανά μετά από έναν αιώνα σιωπής (όπως ακούγεται στο βίντεο από τον Νίκο Σκεπαρνιά). Το Αντίγραφο: Η κατασκευή του ακριβούς αντιγράφου προσφέρει τη δυνατότητα μελέτης της κατασκευαστικής δεινότητας του Μούρτζινου χωρίς να διακυβεύεται το πρωτότυπο κειμήλιο. Το γεγονός ότι το όργανο αυτό «ζωντάνεψε» στη Φιλαρμονική Σχολή Κεφαλονιάς το 2018, μας υπενθυμίζει ότι η ελληνική οργανοποιία δεν είναι μόνο τεχνική, αλλά και ιστορική μνήμη. Ο Μούρτζινος, μέσα από αυτό το ιδιαίτερο όργανο, επιβεβαιώνει τη φήμη του ως ο σημαντικότερος ίσως Έλληνας οργανοποιός, ικανός να υλοποιήσει ακόμα και τα πιο απαιτητικά και «εξωτικά» σχέδια της εποχής του.