«Ο άσκαυλος δεν είναι το όργανο του παρελθόντος, αλλά η απόδειξη της διάρκειας. Από την αρχαία
 |
| Το Sruti upanga (γνωστό και ως bhazana-śruti, druthi, ή nosbug) είναι ένας παραδοσιακός άσκαυλος από το Ταμίλ Ναντού της Νότιας Ινδίας. |
.jpeg)
Στη ζώνη αυτή η Ομάδα 1 (χωρίς ισοκράτη) και η Ομάδα 4 (πολυφωνικά) κυριαρχούν. Ο ήχος είναι ξηρός, έντονος και συνδεδεμένος με το καλοκαιρινό τοπίο και την κτηνοτροφία.
Γιατί αποφασίσαμε να χαρτογραφήσουμε την οικογένεια των Ασκοειδών; Η ανάγκη προέκυψε από τη συχνή σύγχυση: Πολλοί αποκαλούν «γκάιντα» οτιδήποτε έχει δέρμα, αγνοώντας τις τεράστιες κατασκευαστικές και ηχητικές διαφορές τους.
Στην επίσημη εθνομουσικολογία (σύστημα Sachs-Hornbostel), τα όργανα αυτά ονομάζονται Αερόφωνα με γλωσσίδι και ασκό (Reed aerophones with reservoir). Εμείς, για λόγους σαφήνειας, χωρίζουμε αυτή την παγκόσμια οικογένεια σε τέσσερα διακριτά «Στρατόπεδα».
Η ειδοποιός διαφορά από τους άσαυλους αυλούς (όπως η φλογέρα ή η Zummara) είναι ο ασκός. Ο ασκός λειτουργεί ως «τεχνητός πνεύμονας», επιτρέποντας στον μουσικό να παρέχει αδιάκοπη ροή αέρα στα καλάμια. Αυτό επιτρέπει:
Αδιάκοπο ήχο: Δεν υπάρχει κενό για ανάσα.
Πολυφωνία: Ο ασκός τροφοδοτεί πολλούς σωλήνες ταυτόχρονα.
Ένταση: Ο ήχος γίνεται πιο δυνατός και διαπεραστικός.
Αυτός είναι ο Άσκαυλος: η αρχαία και επίσημη ονομασία για το όργανο που «νίκησε» την ανάγκη του ανθρώπου να σταματά για ανάσα.
Παγκοσμίως, τα ασκοειδή χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες βάσει της κατασκευής τους:
Χαρακτηριστικά: Οξύς, ωμός και διονυσιακός ήχος.
Παραδείγματα: Η ελληνική Τσαμπούνα (Αιγαίο), η μαλτέζικη Żaqq, το ποντιακό Tulum.
Εδώ ο ασκός τροφοδοτεί έναν σωλήνα για τη μελωδία και έναν (ή περισσότερους) μακρύ σωλήνα που βγάζει μια σταθερή χαμηλή νότα συνοδείας (μπάσο/ισοκράτης).
Χαρακτηριστικά: Πλούσιος ηχητικός όγκος που γεμίζει τον χώρο.
Παραδείγματα: Η θρακιώτικη Γκάιντα, η σκωτσέζικη Highland Bagpipe, η ισπανική Gaita.
Αυτά τα όργανα δεν φυσούνται με το στόμα. Ο μουσικός χρησιμοποιεί ένα φυσερό (bellows) κάτω από τον έναν αγκώνα για να γεμίζει τον ασκό.
Χαρακτηριστικά: Επιτρέπει στον μουσικό να τραγουδάει ενώ
Παραδείγματα: Η ιρλανδική Uilleann Pipes, η γαλλική
Musette.
Ακολουθούν τα βασικά στάδια της κατασκευής, όπως προκύπτουν από την παράδοση και την πρακτική των τεχνιτών:
Υλικό: Φτιάχνεται από ολόκληρο το δέρμα ενός ζώου, όπως κατσίκας, κουταβιού ή γαϊδουριού.
Ιδιαιτερότητα: Το δέρμα δεν αποτριχώνεται. Γυρίζεται με το τρίχωμα προς τα έξω, δίνοντας στο
Προετοιμασία: Το δέρμα επεξεργάζεται έτσι ώστε να παραμείνει εύκαμπτο και αεροστεγές, χωρίς τη χρήση ξύλινων στηριγμάτων (stocks) στις ενώσεις.
Η καρδιά του ήχου της Żaqq είναι η Zummara, η οποία τοποθετείται στη βάση του ασκού.
Διπλό Καλάμι: Αποτελείται από δύο παράλληλους σωλήνες από καλάμι (Arundo donax).
Στο συγκεκριμένο βίντεο, βλέπουμε τον Francesco Sultana, έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικούς και οργανοποιούς της Μάλτας, ο οποίος έχει αφιερώσει τη ζωή του στη διάσωση των παραδοσιακών οργάνων του νησιού.
Η Zummara είναι ένα παραδοσιακό μαλτέζικο πνευστό που αποτελείται από δύο καλάμια δεμένα μεταξύ τους. Αν και θυμίζει το ιρακινό Mutbaq, η μαλτέζικη εκδοχή έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες στην κατασκευή και στον ήχο.
Αν η έρημος του Ιράκ είχε φωνή, αυτή θα ήταν ο ήχος του Mutbaq (Μουτμπάκ). Ένα όργανο αρχέγονο, που επιβιώνει από την εποχή των Σουμερίων και των Βαβυλωνίων, το Mutbaq αποτελεί την καρδιά της ιρακινής λαϊκής παράδοσης, συντροφεύοντας βοσκούς στις μοναξιές τους και ολόκληρα χωριά στα γλέντια τους.
Αν και σε όλο τον κόσμο είναι γνωστό ως το όργανο των γητευτών φιδιών, στην Ινδία η ονομασία του αλλάζει ανάλογα με την περιοχή και την τοπική διάλεκτο. Παρά τις διαφορετικές λέξεις, η καρδιά του παραμένει πάντα η ίδια: μια ξερή κολοκύθα και δύο καλάμια.
Είναι η πιο κοινή ονομασία και χρησιμοποιείται ευρέως στη Βόρεια Ινδία. Είναι ο όρος που θα συναντήσετε στα περισσότερα βιβλία μουσικολογίας και στις τουριστικές περιγραφές.
Αυτή είναι η ονομασία που προτιμούν οι ίδιοι οι γητευτές φιδιών (οι φυλές Sapera και Jogi). Για αυτούς, το "Been" δεν είναι απλώς ένα όργανο, αλλά ένα ιερό εργαλείο της παράδοσής τους. Συχνά, όταν ακούτε τη λέξη Bin στην Ινδία, αναφέρονται ακριβώς σε αυτό το πνευστό από κολοκύθα.
Στη Νότια Ινδία (κυρίως στις περιοχές που μιλούν Ταμίλ), το όργανο ονομάζεται Makudi. Αν και η κατασκευή παραμένει ίδια με το Pungi, το Makudi συνδέεται συχνά με την τοπική παραδοσιακή μουσική και τις τελετουργίες των νότιων περιοχών.
Σε ορισμένες περιοχές του Γκουτζαράτ (Δυτική Ινδία), θα το ακούσετε και ως Mahudi, δείχνοντας πόσο βαθιά ριζωμένο είναι αυτό το όργανο σε όλη την έκταση της ηπείρου.
Σύνοψη: Είτε το πούμε Pungi, είτε Been, είτε Makudi, μιλάμε για το ίδιο ιδιοφυές όργανο που χρησιμοποιεί την κολοκύθα ως θάλαμο αέρα για να δημιουργήσει αυτόν τον αδιάκοπο, υπνωτικό ήχο.
Οδηγός Κατασκευής Pungi / Makudi: Από τον Αγρό στο Μουσικό ΌργανοΗ κατασκευή του Pungi (ή Makudi) είναι μια τέχνη που συνδυάζει τη βοτανολογία, τη φυσική του ήχου και τη χειροτεχνία. Δεν πρόκειται απλώς για τη συναρμολόγηση υλικών, αλλά για τη δημιουργία ενός συστήματος πίεσης αέρα.
1. Η Επιλογή και Προετοιμασία της Κολοκύθας (Tumba)
Η καρδιά του οργάνου είναι η κολοκύθα της ποικιλίας Lagenaria siceraria (Bottle Gourd).
Επιλογή: Ο κατασκευαστής αναζητά μια κολοκύθα με συγκεκριμένο σχήμα: μια μεγάλη σφαιρική βάση και έναν μακρύ, στενό λαιμό. Ο λαιμός θα λειτουργήσει ως το στόμιο (air chamber).
Αποξήρανση: Η κολοκύθα δεν κόβεται πράσινη. Αφήνεται στο φυτό μέχρι να ξεραθεί τελείως φυσικά. Μετά τη συγκομιδή, παραμένει σε σκιερό μέρος για μήνες μέχρι ο φλοιός της να γίνει σκληρός σαν ξύλο και τα σπόρια στο εσωτερικό της να ακούγονται σαν κουδουνίστρα.
Καθαρισμός: Ανοίγεται μια τρύπα στην κορυφή του λαιμού και δύο τρύπες στη βάση. Με ένα σύρμα, ο τεχνίτης ξύνει και αφαιρεί όλα τα εσωτερικά ίνες και τα σπόρια, αφήνοντας το εσωτερικό τελείως κούφιο και λείο για να μην εμποδίζεται η ροή του αέρα.
2. Η Κατασκευή των Σωλήνων (Jivala)
Το Pungi διαθέτει δύο σωλήνες από καλάμι ή μπαμπού, οι οποίοι τοποθετούνται παράλληλα.
Ο Σωλήνας της Μελωδίας (Chanter): Διαθέτει συνήθως 7 τρύπες για τα δάχτυλα. Ο τεχνίτης πρέπει να υπολογίσει με ακρίβεια τις αποστάσεις για να είναι το όργανο κουρδισμένο.
Ο Σωλήνας του Ισοκρατήματος (Drone): Αυτός ο σωλήνας δεν έχει τρύπες (ή έχει μία μόνο για βασικό κούρδισμα) και παράγει έναν συνεχή, χαμηλό ήχο που συνοδεύει τη μελωδία.
Τα Γλωσσίδια (Reeds): Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Στην άκρη κάθε σωλήνα (που θα μπει μέσα στην κολοκύθα) προσαρμόζεται ένα λεπτό φύλλο καλαμιού. Όταν ο αέρας περνά από πάνω τους, αυτά δονούνται και παράγουν τον ήχο.
3. Η Συναρμολόγηση και το Σφράγισμα
Εδώ η κολοκύθα ενώνεται με τα καλάμια. Η σύνδεση πρέπει να είναι αεροστεγής.
Το Μαύρο Κερί (Gugal): Οι Ινδοί τεχνίτες χρησιμοποιούν ένα μείγμα από κερί μέλισσας, ρετσίνι και σκόνη κάρβουνου. Το μείγμα ζεσταίνεται μέχρι να γίνει εύπλαστο και τοποθετείται γύρω από τη βάση των σωλήνων εκεί που μπαίνουν στην κολοκύθα.
Στεγανοποίηση: Μόλις το κερί κρυώσει, σκληραίνει σαν πέτρα. Αν υπάρχει έστω και μια μικρή διαρροή αέρα, το όργανο δεν θα βγάλει ήχο ή θα απαιτεί τεράστια προσπάθεια από τον παίκτη.
4. Το Κούρδισμα και η Τεχνική
Μετά τη συναρμολόγηση, ακολουθεί το κούρδισμα των γλωσσιδίων. Ο τεχνίτης χρησιμοποιεί μικρές ποσότητες κεριού πάνω στα γλωσσίδια για να αλλάξει το βάρος τους και άρα τη συχνότητα δόνησης.
Κυκλική Αναπνοή: Ο κατασκευαστής πρέπει να ελέγξει αν το όργανο αντέχει την πίεση. Το Pungi παίζεται με την τεχνική της "κυκλικής ανάσας" (εισπνοή από τη μύτη ενώ το στόμα σπρώχνει αέρα από τα μάγουλα), ώστε ο ήχος να μην σταματά ποτέ. Η κολοκύθα λειτουργεί ως "αποθήκη" που εξισορροπεί την πίεση κατά την εναλλαγή της αναπνοής.
5. Φινίρισμα
Τέλος, το Pungi διακοσμείται. Συχνά περνιέται με βερνίκι ή λάδι για προστασία από την υγρασία της ανάσας και στολίζεται με κόκκινες και πορτοκαλί κλωστές, φούντες ή παραδοσιακά μοτίβα που συμβολίζουν την τύχη.
Η φύση συχνά προσφέρει τα καλύτερα υλικά για την τέχνη. Ένα από τα πιο ταπεινά φυτά, η κολοκύθα, έχει καταφέρει να γίνει η «καρδιά» μερικών από τα πιο ιδιαίτερα μουσικά όργανα στον κόσμο.
.jpeg)
Το Balafon είναι ο πρόγονος του σύγχρονου μαρίμπα. Αποτελείται από ξύλινες ράβδους (πλήκτρα), αλλά η μαγεία του κρύβεται από κάτω.
Η Κατασκευή: Κάτω από κάθε ξύλο κρέμεται μια ξερή κολοκύθα που λειτουργεί ως ηχείο.
Ο Ήχος: Οι κολοκύθες έχουν μικρές οπές καλυμμένες με λεπτές μεμβράνες. Όταν το ξύλο δονείται, ο αέρας μέσα στην κολοκύθα κάνει τη
.jpeg)
Η ιστορία μας ξεκινά εκεί όπου η γη συναντά τον ήλιο. Δεν μπορείς να κατασκευάσεις ένα μουσικό όργανο αν δεν καταλάβεις πρώτα την ψυχή του φυτού. Η Lagenaria siceraria, η κοινή νεροκολοκύθα, δεν είναι ένα άψυχο κομμάτι ξύλου. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που «αποφασίζει» για τον ήχο που θα βγάλει ανάλογα με το πώς μεγάλωσε.
Στο εργαστήρι ενός παλιού οργανοποιού, οι τοίχοι είναι γεμάτοι από κρεμασμένα «φλάσκα». Ο μάστορας
Το HUE (νεροκολοκύθα) δεν είναι απλώς ένα υλικό για την κατασκευή οργάνων· είναι ένα σύμβολο ειρήνης και πολιτιστικής ταυτότητας για τους Μαορί. Ενώ πολλά όργανα TAONGA PŪORO κατασκευάζονται από ξύλο ή πέτρα, το Hue προσφέρει μια μοναδική οργανική ποιότητα ήχου που αντηχεί τη φύση.
Στην παράδοση των Μαορί, η προέλευση του οργάνου ανάγεται στην HINE-PŪ-TE-HUE, την κόρη του Tāne Mahuta (Θεού του Δάσους). Λέγεται ότι εκείνη πήρε τους ήχους των συγκρούσεων μεταξύ των θεών και τους μετέτρεψε σε γλυκιά, ειρηνική μουσική, κλείνοντάς τους μέσα στην κολοκύθα.
.jpeg)
Το PŪREREHUA αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και υποβλητικά όργανα της οικογένειας των TAONGA PŪORO (παραδοσιακά μουσικά όργανα των Μαορί). Παρόλο που διεθνώς κατατάσσεται στην κατηγορία των "bullroarers" (βουητών ή ρόμβων), η μαορίτικη εκδοχή του φέρει έναν μοναδικό ονοματολογικό και πνευματικό συμβολισμό.
Η λέξη PŪREREHUA σημαίνει κυριολεκτικά «πεταλούδα» ή «σκώρος». Το όνομα αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς ο τρόπος με τον οποίο το όργανο περιστρέφεται στον αέρα θυμίζει το πέταγμα της
Σύμφωνα με την παράδοση, η γνώση των πνευστών οργάνων δόθηκε στους ανθρώπους από τους Patupaiarehe (πλάσματα που έμοιαζαν με νεράιδες ή ξωτικά των δασών). Οι θρύλοι λένε ότι οι θνητοί μάγευαν το πνεύμα τους ακούγοντας τη μουσική των Patupaiarehe που αντηχούσε μέσα στην ομίχλη των βουνών.
Το Kōauau συνδέθηκε ιστορικά με τις πιο έντονες ανθρώπινες καταστάσεις:
Ο Έρωτας: Η πιο διάσημη ιστορία είναι αυτή της Hinemoa και του Tūtānekai. Ο Tūtānekai έπαιζε το Kōauau του κάθε βράδυ στην όχθη της λίμνης Rotorua. Η μελωδία ήταν τόσο γλυκιά και καλεστική, που η Hinemoa κολύμπησε μέσα στη νύχτα, οδηγούμενη μόνο
Η αρχαία μουσική των Μαορί βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στη φωνή και σε όργανα που μιμούνταν τους ήχους της φύσης.
Πνευματική Σύνδεση: Κάθε ήχος είχε ιερή σημασία. Οι Μαορί πίστευαν ότι ο ήχος προέρχεται από τους θεούς, με τα πνευστά να αντιπροσωπεύουν τον άνεμο και την ανάσα της ζωής.
Η Λειτουργικότητα: Η μουσική δεν προοριζόταν για "παράσταση" με τη δυτική έννοια. Τα τραγούδια χρησιμοποιούνταν για συγκεκριμένους σκοπούς: να ηρεμήσουν ένα παιδί, να θρηνήσουν έναν νεκρό, να δώσουν ρυθμό σε μια εργασία ή να προκαλέσουν τον φόβο στον εχθρό πριν από τη μάχη.
Με την άφιξη των φαλαινοθήρων, των ιεραποστόλων και των αποίκων, η μουσική των ιθαγενών υπέστη ριζικές αλλαγές:
Η Εισαγωγή της Αρμονίας: Οι χριστιανικοί ύμνοι εισήγαγαν την έννοια της δυτικής αρμονίας και της πολυφωνίας. Οι Μαορί προσάρμοσαν αυτές τις νέες δομές, δημιουργώντας τα Waiata-ā-ringa (τραγούδια με κινήσεις των χεριών), τα οποία είναι δημοφιλή μέχρι σήμερα.
Νέα Όργανα: Η εισαγωγή της κιθάρας και του ακορντεόν άλλαξε τον ήχο των παραδοσιακών συγκεντρώσεων, παραμερίζοντας προσωρινά τα παραδοσιακά όργανα Taonga Pūoro.
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, υπήρξε ο φόβος ότι η αυθεντική μουσική των Μαορί θα χανόταν. Ωστόσο, σημειώθηκαν δύο σημαντικά κύματα αναβίωσης:
1920-1930: Ο πολιτικός Apirana Ngata ενθάρρυνε τη διατήρηση των παραδοσιακών χορών και τραγουδιών ως μέσο εθνικής ταυτότητας.
Δεκαετία του 1980: Ξεκίνησε ένα ισχυρό κίνημα αναγέννησης της γλώσσας και των τεχνών. Οι μουσικοί άρχισαν να κατασκευάζουν ξανά τα αρχαία όργανα που είχαν σχεδόν ξεχαστεί και να τα ενσωματώνουν σε σύγχρονα είδη (Jazz, Hip-hop, Reggae).
Στην ιστορική αναδρομή της μουσικής τους, ξεχωρίζει η έννοια του Mana. Η μουσική δεν είναι μια ατομική επίδειξη ικανότητας, αλλά μια συλλογική πράξη που ενισχύει το κύρος και την πνευματική δύναμη της φυλής (Iwi). Ακόμα και σήμερα, όταν ένας Μαορί τραγουδά, δεν θεωρείται ότι τραγουδά μόνος του, αλλά ότι μαζί του τραγουδούν όλοι οι πρόγονοί του.Η μουσική των ιθαγενών της Νέας Ζηλανδίας, των Μαορί, είναι μια βαθιά πνευματική τέχνη που συνδέει το παρόν με τους προγόνους και τη γη. Η παραδοσιακή μουσική (Puoro) δεν θεωρείται απλώς ψυχαγωγία, αλλά ένα μέσο επικοινωνίας με το θείο και τη φύση.
Τα όργανα των Μαορί κατασκευάζονται από υλικά της φύσης (ξύλο, πέτρα, οστά φάλαινας, κοχύλια) και χωρίζονται σε "οικογένειες" που εκπροσωπούν φυσικά στοιχεία:
Kōauau: Μια μικρή φλογέρα (συνήθως από οστό ή ξύλο) που παίζεται με τη μύτη ή το στόμα. Θεωρείται ότι η μελωδία της "μιλάει" στην ψυχή.
Pūatātara: Ένα όργανο από κοχύλι με ξύλινο στόμιο, που χρησιμοποιούνταν για ανακοινώσεις ή την έναρξη τελετών.
Pūrerehua: Ένα ξύλινο αντικείμενο που περιστρέφεται με σχοινί και παράγει έναν ήχο που θυμίζει το πέταγμα της πεταλούδας ή τον άνεμο.
Pūtorino: Ένα μοναδικό όργανο σε σχήμα κουκουλιού που μπορεί να λειτουργήσει τόσο ως πνευστό όσο και ως τρομπέτα.
Η φωνή είναι το σημαντικότερο εργαλείο στη μουσική κουλτούρα των Μαορί.
Waiata: Η γενική λέξη για το τραγούδι. Υπάρχουν πολλά είδη, όπως τα Waiata tangi (μοιρολόγια) και τα Waiata aroha (τραγούδια αγάπης ή φιλίας).
Haka: Ίσως η πιο διάσημη μορφή έκφρασης παγκοσμίως. Είναι ένας τελετουργικός χορός που συνδυάζει ρυθμικά χτυπήματα του σώματος, δυνατές κραυγές και έντονες εκφράσεις του προσώπου. Παρόλο που συχνά θεωρείται "πολεμικός χορός", χρησιμοποιείται επίσης για καλωσόρισμα, γιορτές και κηδείες.
Mōteatea: Παραδοσιακά άσματα που ψάλλονται χωρίς συνοδεία οργάνων και αποτελούν τον πυρήνα της προφορικής ιστορίας των Μαορί.
Το Kapa Haka είναι η σύγχρονη παραστατική τέχνη των Μαορί, όπου ομάδες διαγωνίζονται και παρουσιάζουν ένα μείγμα από τραγούδι, χορό και χρήση παραδοσιακών όπλων. Σήμερα, η μουσική των ιθαγενών έχει ενσωματωθεί σε σύγχρονα είδη όπως:
Reggae & Roots: Η Νέα Ζηλανδία έχει τεράστια παράδοση στην "Māori Reggae" (π.χ. το συγκρότημα Herbs), καθώς ο ρυθμός της ταιριάζει με την κοινωνική και πνευματική αναζήτηση των ιθαγενών.
Māori Metal: Μπάντες όπως οι Alien Weaponry χρησιμοποιούν τη γλώσσα Te Reo Māori και ρυθμούς Haka σε συνδυασμό με heavy metal, φέρνοντας την παράδοση στο παγκόσμιο προσκήνιο.
Στην κοσμογονία των Μαορί, οι ήχοι των οργάνων θεωρούνται οι φωνές των θεών. Για παράδειγμα, τα πνευστά όργανα λέγεται ότι μεταφέρουν την ανάσα του Tāne Mahuta (θεού των δασών).
.jpeg)
Η Ραμπάμπα είναι το έμβλημα της νομαδικής ζωής. Είναι το όργανο που δίνει πνοή στην Nabati ποίηση
Το ΝΤΕΦΙ (DAFF) είναι το αρχαιότερο και πιο διαδεδομένο κρουστό όργανο στον αραβικό κόσμο και αποτελεί τη ρυθμική καρδιά της μουσικής των Βεδουίνων. Η απλότητά του είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη σημασία του, καθώς είναι το όργανο που ορίζει τον χρόνο και τον βηματισμό σε κάθε τελετουργία.
.jpeg)
Το Ντάφ (Daff) είναι ένα κλασικό κυκλικό τύμπανο χειρός. Στην παράδοση των Βεδουίνων, δεν χρησιμοποιείται απλώς για διασκέδαση, αλλά έχει βαθιές κοινωνικές και θρησκευτικές προεκτάσεις:
Συνοδεία Ποίησης: Συχνά χρησιμοποιείται μαζί με τη Ραμπάμπα για να κρατά σταθερό το ρυθμικό μέτρο της Nabati ποίησης.
Τελετουργίες και Γιορτές: Είναι το βασικό όργανο στις γαμήλιες πομπές (Zaffa) και στις
Το ΜΙΤΖΟΥΪΖ (MIJWIZ) είναι ένα από τα πιο αρχέγονα και συναρπαστικά πνευστά όργανα της
.jpeg)
Το Μίτζουιζ δεν είναι ένα όργανο για μοναχικούς στοχασμούς. Είναι το όργανο του Dabke (του
Η ΡΑΜΠΑΜΠΑ θεωρείται το σημαντικότερο και πιο εμβληματικό μουσικό όργανο στην παράδοση των
.jpeg)
ΔΟΜΗ: Αποτελείται από έναν ξύλινο σκελετό, ο οποίος είναι καλυμμένος και στις δύο πλευρές με δέρμα (συνήθως από κατσίκα ή καμήλα).
Η ΧΟΡΔΗ: Διαθέτει μία και μοναδική χορδή, η οποία παραδοσιακά κατασκευάζεται από τρίχες ουράς αλόγου.
ΤΟ ΤΟΞΟ: Παίζεται με δοξάρι, το οποίο είναι επίσης κατασκευασμένο από ξύλο και τρίχες αλόγου.
Η μεταμόρφωση του σιδηρουργού σε κατασκευαστή οργάνων είναι μια από τις πιο γοητευτικές πτυχές της τσιγγάνικης ιστορίας. Για τους Ρομά, η φωτιά και το μέταλλο ήταν στοιχεία ιερά, και ο σιδηρουργός (Amali) θεωρούνταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να δαμάσει την ύλη.
Όταν ένας σιδηρουργός αποφάσιζε να φτιάξει ένα όργανο, δεν ακολουθούσε κανόνες ακουστικής φυσικής, αλλά τους νόμους της αντοχής και της "φωνής" του μετάλλου.
Ο σιδηρουργός είχε το πλεονέκτημα να γνωρίζει πώς δονείται κάθε έλασμα. Αυτό ήταν καθοριστικό για την κατασκευή και τη συντήρηση των οργάνων:
Τα μουσικά όργανα στην τσιγγάνικη παράδοση δεν αντιμετωπίζονται ως απλά αντικείμενα παραγωγής
Αν υπάρχει ένα όργανο που ταυτίζεται απόλυτα με την τσιγγάνικη ψυχή, αυτό είναι το βιολί.
Στην αυγή του κόσμου, όταν ο χρόνος δεν ήταν παρά μια ανήσυχη σκιά πάνω στα νερά, ο DEVEL, ο
Εκεί, στις όχθες ενός ποταμού που δεν έχει πια όνομα, ο Θεός άρχισε να πλάθει. Τα δάχτυλά του, έμπειρα από το κέντημα των γαλαξιών, δούλευαν το χώμα με μια τρυφερότητα που μόνο ένας δημιουργός γνωρίζει. Ήθελε να φτιάξει έναν καθρέφτη της δικής του ύπαρξης, ένα πλάσμα που θα περπατούσε στη γη και θα τραγουδούσε τη δόξα του φωτός.
Η ιστορία της τσιγγάνικης μουσικής στην Ευρώπη, και ειδικά στην Ουγγαρία, είναι μια διαδρομή χιλιάδων χιλιομέτρων που ξεκινά από την αρχαία Ινδία και καταλήγει να γίνει η "φωνή" της κεντρικής Ευρώπης. Δεν πρόκειται απλώς για διασκέδαση, αλλά για μια συνεχή προσαρμογή και επιβίωση.
Το Koboz (Κομπόζ) δεν είναι απλώς ένα όργανο, αλλά το ηχητικό σύμβολο της μετακίνησης των Μαγυάρων από την Ανατολή στη Δύση. Η κατασκευή του και η ιστορία του μαρτυρούν τις βαθιές ρίζες του στην κεντρική Ασία και την αντοχή του μέσα στους αιώνες.
Η καταγωγή του Koboz εντοπίζεται στις τουρκογενείς φυλές της Κεντρικής Ασίας (συγγενεύει με το kopuz των Τούρκων και των Αζέρων). Οι Μαγυάροι το έφεραν μαζί τους κατά τη διάρκεια της μεγάλης μετανάστευσης.
Ο Μουσικός των Συνόρων: Στην μεσαιωνική Ουγγαρία, το Koboz ήταν το όργανο που έβρισκες
Η ιστορία της ουγγρικής
Η ιστορία της ευρωπαϊκής μουσικής είναι στην πραγματικότητα η ιστορία των ανθρώπων που τόλμησαν
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ, ΤΟ CHITLIN’ CIRCUIT ΚΑΙ Η ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ Η ιστορία του Jimi Hendrix δεν ξεκινά με τη φωτιά στο Monterey ούτε ...
.jpeg)
