ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΡΧΑΙΑΣ ΡΩΜΗΣ

1. HYDRAULIS (ΥΔΡΑΥΛΙΣ) Η Ύδραυλις ήταν το πιο πολύπλοκο τεχνολογικό επίτευγμα της εποχής. ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Αποτελούνταν από μια βάση με δοχείο νερού, δύο αντλίες αέρα στα πλάγια, ένα κιβώτιο με αέρα (ανεμοθάλαμο) και μια σειρά από αυλούς (σωλήνες) στο πάνω μέρος. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ: Οι αντλίες έστελναν αέρα σε έναν μεταλλικό κώδωνα που βυθιζόταν στο νερό. Η πίεση του νερού κρατούσε τον αέρα σταθερό, ώστε όταν ο μουσικός πατούσε τα πλήκτρα, ο αέρας να διοχετεύεται στους αυλούς με ομοιόμορφη ένταση. ΥΛΙΚΑ: Χαλκός για το σώμα, ξύλο για τον μηχανισμό των πλήκτρων και μέταλλο ή καλάμι για τους αυλούς. 2. TIBIA (ΤΙΜΠΙΑ) Ήταν το κυριότερο πνευστό όργανο, αντίστοιχο του ελληνικού αυλού, αλλά με πιο βαθύ και τραχύ ήχο. ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Αποτελούνταν από δύο ξεχωριστούς σωλήνες που ο μουσικός φυσούσε ταυτόχρονα. Κάθε σωλήνας είχε τρύπες για τα δάχτυλα. ΥΛΙΚΑ: Κατασκευαζόταν από ξύλο (πύξος ή έβενος), κόκαλο ελαφιού ή ελεφαντόδοντο. Συχνά οι σωλήνες είχαν μεταλλικά δαχτυλίδια που περιστρέφονταν για να ανοίγουν ή να κλείνουν επιπλέον τρύπες, αλλάζοντας την κλίμακα. 3. TUBA (ΤΟΥΜΠΑ) Η ρωμαϊκή σάλπιγγα που έδινε το σύνθημα για την επίθεση στις λεγεώνες. ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Ήταν ένας ευθύς, μακρύς σωλήνας που κατέληγε σε μια διευρυμένη καμπάνα (κώδωνα). Το μήκος της έφτανε περίπου το 1,20 μέτρα. ΥΛΙΚΑ: Κατασκευαζόταν εξ ολοκλήρου από ορείχαλκο ή χαλκό. Αποτελούνταν από ξεχωριστά τμήματα που ενώνονταν μεταξύ τους, μια τεχνική που επέτρεπε την εύκολη μεταφορά της. 4. CORNU (ΚΟΡΝΟΥ) Το επιβλητικό όργανο σε σχήμα "G" που περιέβαλλε τον ώμο του μουσικού. ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Ένας πολύ μακρύς χάλκινος σωλήνας (έως 3 μέτρα μήκος) λυγισμένος σε σχήμα μεγάλου κύκλου. Διέθετε μια οριζόντια ξύλινη ή μεταλλική ράβδο που χρησίμευε ως λαβή και στήριγμα στον ώμο του «Cornicen» (του μουσικού). ΥΛΙΚΑ: Σχεδόν πάντα από ορείχαλκο. Το επιστόμιό του ήταν παρόμοιο με αυτό των σύγχρονων τρομπονιών. 5. CITHARA (ΚΙΘΑΡΑ) Το όργανο των επαγγελματιών που απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Είχε ένα μεγάλο, ξύλινο ηχείο με επίπεδη βάση και δύο βραχίονες που ενώνονταν με μια εγκάρσια ράβδο (ζυγό). Είχε συνήθως 7 χορδές. ΥΛΙΚΑ: Το ηχείο ήταν από ξύλο (συχνά πλατάνι ή σφένδαμο). Οι χορδές κατασκευάζονταν από έντερο προβάτου (catgut). TRIVIA: Η "ΑΚΑΘΑΡΤΗ" ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ Γνωρίζατε ότι για τις χορδές της κιθάρας οι Ρωμαίοι προτιμούσαν έντερα από ζώα που είχαν ζήσει σε ορεινές περιοχές; Πίστευαν ότι το κρύο κλίμα έκανε τα έντερα πιο ανθεκτικά και τον ήχο πιο κρυστάλλινο. Επίσης, οι κατασκευαστές των χάλκινων πνευστών (Tuba, Cornu) ήταν τόσο σεβαστοί, που συχνά είχαν τις δικές τους συντεχνίες μέσα στην πόλη της Ρώμης και θεωρούνταν απαραίτητοι για τη λειτουργία του κράτους.