Για τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ, η κρητική λύρα δεν είναι ένα απλό μουσικό όργανο, αλλά μια φυσική προέκταση του σώματός του και ένα εργαλείο τελετουργικής επικοινωνίας.
Πρωτόγονη Έκφραση και Σωματικότητα Ο τρόπος που παίζει λύρα είναι βαθιά σωματικός, ενστικτώδης και εκρηκτικός. Το δοξάρι στα χέρια του δεν εκτελεί απλώς νότες· λειτουργεί σαν αγωγός που διοχετεύει όλη την εσωτερική ένταση, μετατρέποντας την ερμηνεία σε μια σχεδόν διονυσιακή εμπειρία.
Εργαλείο Μυσταγωγίας και Όχι Επίδειξης Απορρίπτει τη στείρα δεξιοτεχνία που στοχεύει στον τεχνικό εντυπωσιασμό. Για τον ιδρυτή των ΧΑΪΝΗΔΩΝ, η λύρα είναι ένα όργανο «κοινωνίας» —ένα μέσο που συνδέει τους ανθρώπους στην παρέα, το πανηγύρι ή τη συναυλία, δημιουργώντας μια κατάσταση συλλογικής κάθαρσης.
Ο Αρχαϊκός, Δωρικός Ήχος Επιμένει στον ακατέργαστο, πρωτόγονο και δωρικό ήχο. Αποφεύγει τις γυαλισμένες, εμπορικές παραγωγές, αναζητώντας τον αυστηρό παλμό που φέρει την ιστορική μνήμη της κρητικής υπαίθρου, των ορεινών τοπίων και της λαϊκής παράδοσης.
Γέφυρα Παράδοσης και Εξέλιξης Αν και πατάει γερά στους παραδοσιακούς κρητικούς δρόμους (συρτά, ριζίτικα, πεντοζάλια), χρησιμοποιεί τη λύρα πέρα από τα τοπικά όρια. Την εντάσσει σε πολυπολιτισμικές φόρμες, συνδυάζοντάς την με ανατολίτικα τροπικά συστήματα (μακάμ), τζαζ αυτοσχεδιασμούς, ροκ δυναμική και θεατρική αφήγηση.
Η λύρα για εκείνον είναι ο τρόπος να μεταφράζει τους νόμους της φυσικής και τα μυστήρια του σύμπαντος σε πρωτόγονη, συμπαντική μουσική.
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου