Η εξάπλωση του MORIN KHUUR (Μορίν Χουούρ) από τις στέπες της Μογγολίας προς τις παγωμένες εκτάσεις της Σιβηρίας δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα αιώνων μετακινήσεων, κατακτήσεων και πολιτισμικών ανταλλαγών.
Ακολουθούν οι κύριοι λόγοι για τους οποίους αυτό το όργανο έγινε κυρίαρχο στη νότια Σιβηρία:
1. Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΜΟΓΓΟΛΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ
Κατά τον 13ο αιώνα, η αυτοκρατορία του ΤΖΕΝΓΚΙΣ ΧΑΝ ένωσε τεράστιες εκτάσεις, συμπεριλαμβανομένης της νότιας Σιβηρίας (περιοχές όπως η Buryatia και η Tuva). Οι λαοί αυτοί είναι εθνοτικά και γλωσσικά συγγενείς με τους Μογγόλους. Μαζί με τη διοίκηση και τον στρατό, μετακινήθηκαν και οι μουσικές παραδόσεις. Το Morin Khuur ταξίδεψε ως το "εθνικό όργανο" της αυτοκρατορίας.
2. Ο ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΜΑΔΙΚΟΣ ΒΙΟΣ
Η Σιβηρία και η Μογγολία μοιράζονται μια κοινή κουλτούρα βασισμένη στην κτηνοτροφία και το ΑΛΟΓΟ. Για τους νομάδες της νότιας Σιβηρίας, το άλογο δεν ήταν απλώς ένα μέσο μεταφοράς, αλλά ο σύντροφος επιβίωσης.
Το Morin Khuur κατασκευάστηκε για να υμνήσει αυτόν τον δεσμό.
Η χρήση τριχών αλόγου για τις χορδές και το δοξάρι έκανε το όργανο εύκολο στην επισκευή και τη συντήρηση μέσα στις σκληρές συνθήκες της στέπας.
3. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΜΠΟΥΡΙΑΤΩΝ (BURYATS).jpeg)
.jpeg)
Οι Μπουριάτες είναι η μεγαλύτερη ιθαγενής ομάδα στη Σιβηρία (κυρίως γύρω από τη λίμνη Βαϊκάλη). Είναι μογγολικής καταγωγής και διατήρησαν το Morin Khuur ως το κεντρικό τους όργανο. Μέσω αυτών, το όργανο διαδόθηκε και σε άλλες γειτονικές φυλές της Σιβηρίας, καθώς οι Μπουριάτες λειτουργούσαν ως πολιτισμική γέφυρα ανάμεσα στον μογγολικό νότο και τον σιβηρικό βορρά.
4. Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ
Στη Σιβηρία, το Morin Khuur υιοθετήθηκε για τις "μαγικές" του ιδιότητες, οι οποίες ταίριαζαν με τον τοπικό ΣΑΜΑΝΙΣΜΟ:
Θεραπεία ζώων: Υπάρχει η παράδοση "Khooslokh", όπου ο μουσικός παίζει Morin Khuur για να πείσει μια καμήλα ή μια φοράδα που απέρριψε το μικρό της να το δεχτεί ξανά.
Αυτή η βαθιά πνευματική χρήση έκανε το όργανο απαραίτητο στους κτηνοτρόφους της Τούβα και των Αλταΐων, οι οποίοι το ενσωμάτωσαν στις δικές τους τελετουργίες.
ΤΟ ΜΟΡΙΝ ΧΟΥΟΥΡ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΣΙΒΗΡΙΑ
Σήμερα, στη Δημοκρατία της Buryatia (που ανήκει στη Ρωσική Ομοσπονδία), το Morin Khuur διδάσκεται σε κρατικά ωδεία και χρησιμοποιείται σε ορχήστρες που αναμειγνύουν την κλασική μουσική με τα σιβηρικά ακούσματα. Έχει πάψει να είναι ένα "ξένο" όργανο και θεωρείται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της σιβηρικής ψυχής.Στη λίμνη Βαϊκάλη, την «Ιερή Θάλασσα» της Σιβηρίας, το MORIN KHUUR κατέχει μια θέση που ξεπερνά τα όρια της μουσικής, λειτουργώντας ως εργαλείο πνευματικής κάθαρσης και επικοινωνίας με τα πνεύματα του νερού και των βουνών.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΣΑΜΑΝΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ
Στις τελετουργίες των Μπουριατών (των ιθαγενών της περιοχής), το Morin Khuur χρησιμοποιείται συχνά μαζί με το τύμπανο για να προετοιμάσει το έδαφος για τον Σαμάνο.
Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ: Ο ήχος του οργάνου θεωρείται ότι έχει την ικανότητα να "ανοίγει" τις πύλες μεταξύ των κόσμων. Οι χαμηλές, τραχιές δονήσεις από τις χορδές (φτιαγμένες από ουρά αλόγου) πιστεύεται ότι ευχαριστούν τα πνεύματα των προγόνων.
ΤΟ "ΖΩΝΤΑΝΟ" ΑΛΟΓΟ: Για τον Σαμάνο, η σκαλιστή κεφαλή στην κορυφή του οργάνου δεν είναι διακοσμητική. Το όργανο αντιμετωπίζεται ως ένα πνευματικό άλογο. Καθώς ο μουσικός παίζει, ο Σαμάνος "ιππεύει" τον ήχο για να ταξιδέψει στο πνευματικό επίπεδο.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ: Στις όχθες της Βαϊκάλης, υπάρχει η πεποίθηση ότι η μελωδία του Morin Khuur μπορεί να θεραπεύσει την "ψυχική κούραση". Ο ήχος του θεωρείται τόσο καθαρός που μπορεί να διώξει την αρνητική ενέργεια από ένα σπίτι ή μια κοινότητα.
ΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
Η σύνδεση με το θείο ξεκινά από την κατασκευή. Παραδοσιακά, ο οργανοποιός επιλέγει το ξύλο και τις τρίχες αλόγου με συγκεκριμένες ευχές. Το μαύρο άλογο δίνει χορδές για πιο βαθύ, "γήινο" ήχο, ενώ το λευκό άλογο για πιο ψιλές, "ουράνιες" νότες.
Σήμερα, αν επισκεφθείτε το νησί Olkhon στη λίμνη Βαϊκάλη, μπορεί να συναντήσετε σύγχρονους Σαμάνους να χρησιμοποιούν το Morin Khuur σε τελετές που γίνονται κατά τη διάρκεια του ηλιοστασίου, συνδυάζοντας την αρχαία παράδοση με την προσευχή για την προστασία του οικοσυστήματος της λίμνης.Ο Σαμάνος στη Σιβηρία είναι μια επιβλητική φιγούρα, με την εμφάνισή του να αποτελεί έναν συμβολικό χάρτη του πνευματικού κόσμου. Οι εικόνες από τις τελετουργίες στη λίμνη Βαϊκάλη, την Τούβα και τα Αλτάια αποκαλύπτουν τη βαθιά σύνδεση του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης.
Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ
Κάθε στοιχείο πάνω στη στολή ενός Σαμάνου έχει συγκεκριμένο σκοπό:
ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ (DUNGUER): Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, είναι το κεντρικό όργανο. Οι Σαμάνοι το χτυπούν με έναν ρυθμό που θυμίζει τον παλμό της καρδιάς, για να εισέλθουν σε κατάσταση έκστασης.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ: Οι στολές είναι γεμάτες με μεταλλικά κουδούνια, καθρέφτες και σίδερα. Ο ήχος που κάνουν καθώς ο Σαμάνος χορεύει θεωρείται ότι τρομάζει τα κακά πνεύματα, ενώ οι καθρέφτες (Toli) αντανακλούν την αρνητική ενέργεια.
ΟΙ ΛΩΡΙΔΕΣ ΥΦΑΣΜΑΤΟΣ: Οι μακριές λωρίδες που κρέμονται από τα μανίκια και την πλάτη συμβολίζουν τα φτερά των πουλιών ή τα φίδια, επιτρέποντας στον Σαμάνο να "πετάξει" ή να "γλιστρήσει" ανάμεσα στους κόσμους.
ΤΟ ΚΑΛΥΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ: Συχνά χρησιμοποιούνται κρόσσια που καλύπτουν τα μάτια, ώστε ο Σαμάνος να μην βλέπει τον υλικό κόσμο και να επικεντρώνεται αποκλειστικά στην πνευματική του όραση.
Στις σύγχρονες τελετές στη Βαϊκάλη, οι Σαμάνοι συγκεντρώνονται σε ιερά σημεία όπως ο "Βράχος του Σαμάνου" (Shaman Rock), προσφέροντας γάλα, τσάι και καπνό στα πνεύματα της λίμνης, ενώ ο ήχος του τυμπάνου αντηχεί πάνω από τα παγωμένα νερά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου